Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leeuwen op mijn pad;" zij had met recht ezels kunnen zeggen, maar het was haar ernst, en zij spaarde mij. Aardig van haar — niet? Maar zoo zit ik nu met twee meisje», en wat moet ik nu beginnen?"

Niet bij machte zich één oogenblik langer in te houden, lachte tante Jo over dit merkwaardig voorval, tot de tranen haar langs de wangen rolden; en na haar een verwijtenden blik te hebben toegeworpen, waardoor haar vroolijkheid nog meer werd opgewekt, barstte ook Tom in een schaterend lachen uit, dat door het heele huis weerklonk.

„Tommy Bangs! Tommy Bangs! Wie anders dan jij had er zich zoo kunnen inwerken?" riep tante Jo, zoodra zij op adem was gekomen.

w Ja, is 'tgeen rare boel en zal iedereen er mij niet eindeloos mee plagen ? Ik zal maar voor een poos van Plumfield weg moeten blijven," antwoordde Tom, terwijl hij zijn gezicht afveegde en tot een juist besef van hei gevaarlijke van zijn toestand trachtte te geraken.

„Dat hoeft niet; ik zal je wel ter zijde staan, wantik vind hel de kostelijkste grap, die ik in den laatsten tijd heb gehoord. Maar zeg mij nu nog even hoe het is afgeloopen. Is het werkelijk ernstig gemeend, of alleen de voorbijgaande verliefdheid van een zomerdag? Ik keur die dingen wel niet goed, maar jongens en meisjes willen nu eenmaal met vuur spelen en zich de vingers branden."

„Ja, Dora beschouwt zich als verloofd en schreef dadelijk aan haar familie. Ik kon er geen woord tegen inbrengen, toen zij alles zoo ernstig opnam en zoo gelukkig scheen. Zij is pas zeventien, heeft nog nooit een ander liefgehad en is overtuigd dat alles goed zal gaan, omdat haar vader den mijne kent en wij het beiden goed kunnen stellen. Ik was zóó verbluft, dat ik zei: „Eigenlijk kun je toch niet werkelijk genoeg van mij houden, nu wij elkander nog zoo weinig kennen ?" Maar zij antwoordde uit het diepst van haar hartje: „Ja Tom, zielsveel; je bent zoo opgeruimd, zoo vriendelijk en oprecht — ik moet wel.' Zeg nu zelf, wat kon ik daarna anders doen dan er mee voortgaan en haar gelukkig maken zoolang ik bleef, het aan het toeval overlatend de zaak later terecht te brengen ?"

Sluiten