Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meende er geen kwaad mee, maar liet mij kalm door den stroom meevoeren, en verzocht Demi een en ander in zijn brieven aan Daisy te laten doorschemeren, zoodat Nan het hooren zou. Het duurde niet lang of ik vergat Nan heelemaal en zag, hoorde, voelde en leefde voor niemand anders dan voor Dora, totdat de ezel — lang zal hij leven! — mij haar in de armen voerde, en ik ontdekte dat zij mij liefhad. Waarom weet ik waarachtig niet, want ik ben niet half goed genoeg."

„Elk oprecht man voelt dal, wanneer een onschuldig meisje haar hand in de zijne legt. Tracht harer waardig te worden; want zij is geen engel, maar een vrouw, die ook haar gebreken heeft, die je zult moeien verdragen en vergeven ; jullie moet beiden elkander helpen," zei tante Jo, die zich bijna niet kon voorstellen, dat deze ernstige jonge man haar wildzang Tom was.

„Wat mij het meeste hindert, is, dat ik het in den beginne volstrekt niet meende, en Dora alleen als een werktuig wilde gebruiken om Nan te dwingen. Dat was gemeen, en ik verdien mijn geluk niet. Wanneer al mijn domme streken zoo goed afliepen als deze, wat zou ik dan een gelukskind zijn!" en Tom straalde opnieuw van genoegen over het blijde vooruitzicht.

„Mijn beste jongen, dit is geen domme streek, maar een gelukkige, natuurlijke neiging, die zich plotseling in je heeft geopenbaard," antwoordde tante Jo, haar woorden goed overwegend, nu zij zag, dat het hem ernst was. „Wees verstandig en rechtschapen, want het is een gewichtig iets, de liefde en het vertrouwen van een meisje te aanvaarden, en zorg dal ze wederkeerig teederheid en oprechtheid bij jou moge vinden. Laat kleine Dora niet tevergeefs bij je aankloppen, maar wees om harentwille in alle opzichten een man, zoodat deze genegenheid jullie beiden ten zegen kan worden."

„Ik zal mijn best doen. Ja ik heb haar lief; ik kan het alleen nog maar niet gelooven. 'k Wou dat u haar kende. Lieve schat! ik verlang alweer haar le zien ! Zij schreide toen wij gisteren avond afscheid namen, en ik vond het ellendig dat ik weg moest." Tom's hand streek langs zijn wang, alsof hij daar nog den druk gevoelde van de zachte

Sluiten