Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met Tiber, Brooke & Co. er op, boven de deur van een beroemde uitgeversfirma prijkte.

„Zóó verrokt, dat ik haar met moeite heb kunnen beletten de kat te gauw uit den zak te laten. Ik heb al zooveel plannen gemaakt en u zoo dikwijls teleurgesteld, dat ik dezen keer eerst voldoende zekerheid wilde hebben. Ik heb Rob en Ted moeten omkoopen om liaar van avond t'huis te houden, tot ik mijn nieuws zou hebben verteld, zoo verlangend was ze hierheen te komen en het uzelf te zeggen. De luchtkasteelen, die tante Jo al voor mij heeft gebouwd, zouden het heele uitspansel vullen, doch hadden ten minste dit voordeel, dat ze ons opv rooi ijk ten, zoolang wij in afwachting leefden. Mijnheer Tiber doet niets overhaast, maar wanneer hij een besluit heeft genomen kun je vast op hem vertrouwen, en ik weet zeker, dat ik nu op ■den goeden weg ben."

„Ik hoop het, mijn beste jongen! Het is een gelukkige dag voor mij, omdat ik mij in den laatsten lijd wel eens angstig heb gemaakt, of ik ondanks al mijn zorg ook te inschikkelijk en le toegevend was geweest, en mijn jongen, •met al zijn goede hoedanigheden, toch misschien zijn tijd nog zou versnipperen met onschadelijke, maar nuttelooze bezigheden. Nu ben ik daaromtrent gerust. Als nu Daisy nog gelukkig kan worden en Josie haar droom wil opgeven, aal ik niets meer te wenschen over hebben."

Demy liet zijn moeder ongestoord aan haar gelukkige gedachten, terwijl hij glimlachte over een droombeeld van hemzelf, waarvoor de tijd der onthulling nog niet was aangebroken. Daarna zei hij op den vaderlijken toon, dien hij, zonder het zelf te weten, altijd aannam, als hij over zijn zusters sprak:

„Ik zal wel voor de meisjes zorgen ; maar ik begin hoe langer hoe meer overtuigd te worden van de waarheid van Grootvaders gezegde: „dat ieder moet worden, waartoe God en de natuur hem hebben voorbeschikt. Wij kunnen er niet veel aan veranderen: alleen de goede hoedanigheden helpen ontwikkelen en de kwade beteugelen. Ik hoop eindelijk het rechte pad te hebben ingeslagen. Laat Daisy gelukkig zijn op haar manier, die toch een heel goede en begrijpelijke

Sluiten