Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan den meest betrouwbaren matroos had overgegeven, om zelf een uur rust te kunnen nemen, slopen twee mannen naar de provisie en stalen het laatste wat er nog aan beschuit en water over was, benevens een flesch brandewijn, die zorgvuldig was gespaard, om hun krachten levendig te houden, en het brakke water drinkbaar te maken. Halt waanzinnig van dorst, dronken zij er gulzig van, zoodat tegen den morgen de een in een roes lag, waaruit hij nooit meer ontwaakte, en de andere door den sterken drank krankzinnig opgewonden, overboord sprong, toen Emil hem schadeloos trachtte te maken. Door dit ijzingwekkende voorval diep getroffen, gedroegen de andere manschappen zich van dat oogenblik af onderworpen, en de boot dreef doelloos verder, met haar treurige lading van lijdende zielen en lichamen.

Nog een beproeving moesten zij doorstaan, die hen nog somberder stemde dan te voren. Tegen den avond daagde er een zeil op, en een tijdlang heerschte er razende vreugde, om plaats te maken voor de bitterste teleurstelling, toen het voorbijgleed, te ver weg dan dat men aan boord de seinen had kunnen zien, die hen werden toegewuifd, of het hartroerend hulpgeroep had kunnen hooren, dat over den waterspiegel klonk. Toen begon Emil de moed te begeven, want de kapitein scheen stervende, en de vrouwen konden niet langer weerstand bieden. Hrj hield zich goed totdat de nacht inviel, maar eindelijk, in de duisternis, alleen gestoord door het zwak gemompel van den zieke, het fluisterend gebed der arme vrouw, het onophoudelijk ruischen der golven, bedekte Emil zijn gelaat met beide handen en doorleefde een uur van stille, wanhopige smart, dat hem meer verouderde, dan jaren van gelukkig leven konden hebben gedaan. Het was niet de lichamelijke ellende, die hem vrees aanjoeg, ofschoon honger en z wakte hem kwelden; het was zijn vreeselijke machteloosheid, om het wreede lot te keeren, dat hun boven het hoofd scheen te hangen. Over de matrozen bekommerde hij zich minder, omdat deze gevaren een deel uitmaken van het leven dat zij zich hadden gekozen; maar den gezagvoerder, dien hij liefhad, de vrouw die zoo goed voor hem was geweest, het lieve

Sluiten