Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vrienden thuis niet ter oore zou komen. Zelfs verzweeg hij zijn waren naam, en hield vol David Kent te heeten, zooals hij reeds vroeger meermalen had gedaan, wanneer hij in ongelegenheid was geraakt. Alles was spoedig afgeloopen; want daar er verzachtende omstandigheden waren aan te voeren, werd hij gevonnisd met één jaar dwangarbeid.

Versuft door de snelheid waarmee deze verschrikkelijke ommekeer in zijn leven plaats greep, kon Dan dien niet ten volle besellen, voordat de ijzeren deur achter hem dichtsloeg, en hij alleen zat in een cel, zoo eng, koud en stil als een graf. Hij wist dat een enkel woord voldoende zou zijn om mijnheer Laurence tot hulp en vertroosting te doen overkomen, maar hij kon het denkbeeld niet verdragen zijn schande te openbaren of weer verdriet en schaamte te brengen over zijn vrienden, die zooveel van hem hadden verwacht.

„Neen," zei hij met gebalde vuist, „liever laat ik hen in den waan dat ik dood ben. Ik zal het toch wel gauw zijn, als ik hier lang moet blijven;" en hij sprong op om als een gekerkerde leeuw met groote stappen over den steenen vloer te loopen. Een mengeling van woede, verdriet, verzet en berouw warrelden in hart en hoofd, tot hij een gevoel kreeg alsof hij krankzinnig zou worden, en tegen de wanden sloeg, die zich stelden tusschen hem en de vrijheid, die zijn leven was. Dagen lang leed hij verschrikkelijk ; toen verviel hij, uitgeput, in eene sombere zwaarmoedigheid, treuriger om aan te zien dan zijn vroegere

razernij. ,

De cipier van deze gevangenis was een wreed menscti, die door onnoodige strengheid ieders afkeer had opgewekt, maar de kapelaan toonde veel deelneming, en vervulde zijn moeilijken plicht met de meeste kieschheid en trouw. Hij nam Dan onder handen, doch scheen niets op hem te vermogen, en was genoodzaakt te wachten, tot gedwongen arbeid de overspannen zenuwen tot rust gebracht, en gevangenschap den trotschen geest zou hebben getemd, die wel lijden, doch niet klagen kon.

Dan werd bij de borstelmakers ingedeeld, en begrijpende

dat in hard werken zijn eenige kans op behoud lag, arbeidde

Sluiten