Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meer op het geliefde oude Plumfield vertoonen kon, of de handen zijner vrienden kon drukken, nu de zijnen met bloed waren bezoedeld. Om den ellendeling dien hij had gedood, bekommerde hij zich niet; zoo'n leven had toch niet veel waarde, meende hij; maar de schande van gevangen te hebben gezeten, zou nooit uit zijn geheugen worden gewischt; ofschoon het kort geknipte haar wel aangroeien, het grijze gevangenpak gemakkelijk te vervangen zou zijn, en hij grendels en sloten ver achter zich laten kon.

„Alles is uit voor mij; ik heb mijn leven verwoest; laat nu maar komen wat wil! Ik geef den strijd op en zal maar zien, nog zooveel te genieten als ik kan, waar en hoe dan ook. Op Plumfield zullen ze denken dat ik dood ben en om mij treuren, maar nooit te weten komen wat ik ben. Arme moeder Bhaer! zij trachtte mij nog te helpen, maar het geeft niets; de stokebrand is niet te redden."

En met het hoofd in de hand treurde Dan, op zijn lage rustbank gezeten in stomme smart over alles wat hij verloren had, tot de ontfermende slaap hem vertroostte met droomen uit den gelukkigen tijd, toen hij als een jongen met zijn makkers op Plumfield speelde, en de latere, nog gelukkiger dagen, toen allen hem vriendelijk toelachten en het oude huis hem op een nieuwe, wonderdadige wijze aantrok.

In Dan's werkplaats was een arme veroordeelde, wiens lot nog zwaarder scheen dan het zijne, want zijn straftijd zou in de lente om zijn, maar er bestond weinig kans dat hij dien tijd beleven zou, en de hardvochtigste mensch moest medelijden gevoelen met den armen Mason, die in deze bedompte plaats zijn laatste levenskrachten zat weg te hoesten en de eindelooze dagen telde, die nog voorbij moesten gaan, eer hij zijn vrouw en kindje terug kon zien. Er was een flauwe hoop dat hij vermindering van straf zou krijgen, maar hij bezat geen vrienden, die hun invloed in deze zaak konden aanwenden, en uit alles bleek, dat de vrijspraak' van den grooten Rechter spoedig en voor altijd een einde aan zijn geduldig lijden zou maken.

Sluiten