Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voordat de genezing volkomen kan zijn. Ondergaat uw straf manmoedig, want zij is rechtvaardig; doch pul uit het lijden en de schande nieuwe kracht voor een edeler leven. Het litteeken zal blijven, maar hel is beter voor een mensch beide armen te verliezen dan zijn ziel; en deze harde jaren kunnen, in plaats van nutteloos verloren te gaan, de kostbaarste van uw leven worden, indien zij u zelfbeheersching leeren. O, vrienden, tracht het bitter verleden te overleven, de zonde uit te wisschen en opnieuw te beginnen. Zoo niet voor u zeiven, dan ter wille deiliefhebbende moeders, vrouwen en kinderen, die zoo geduldig op u wachten en hopen. Denkt aan hen, en laat hun verlangen en wachten niet te vergeefs wezen. En mochten er hier eenigen onder u zijn, zóó alleen en verlaten. dat geen enkele vriend zich om hen bekommert, dan wil ik hun toeroepen: vergeet niet den Vader, wiens armen altijd geopend zijn om Zijn verloren zoons te omhelzen, te vergeven, te troosten, al zoeken zij hem ter elfder ure."

Hiermee eindigde de kleine toespraak; maar de spreekster gevoelde, dat haar hartelijke woorden niet vruchteloos waren geuit, want het hoofd van een jongen man voor haar was diep gebogen, en menig gezicht droeg een verleederde uitdrukking, die toonde dat een gevoelige snaar was geraakt. Dan moest zijn lippen stijf opeen klemmen, om het trillen ervan te beletten, en de oogen neer slaan» om den plotselingen nevel te verbergen, die ze verduisterde, toen er over wachtende, hopende vrienden gesproken werd. Blij weer alleen in zijn cel te zijn, bleef hij in diep nadenken verzonken zitten, in plaats van vergetelheid te zoeken in den slaap, 't Was alsof deze woorden juist van pas waren gekomen om hem te toonen waar hij stond en hoe noodlottig de eerstvolgende dagen voor hem konden zijn. Zou hij zich bij de weerspannigen aansluiten, en misschien een andere misdaad voegen bij de eene die hij reeds op zijn geweten had; zou hij de reeds zoo zwaar te dragen straf verzwaren, al het goede koelbloedig den rug toekeeren en de toekomst verstoren, die misschien nog alles weer goed maken kon ? Of zou hij als de wijze

Sluiten