Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

soldaat uit de gelijkenis, zich onderwerpen, de rechtvaardige straf ondergaan en trachten er voordeel uit te trekken? En mocht ook het litteeken blijven, zou het dan niet een goede herinnering zijn aan den strijd, die niet geheel en al vergeefs was gestreden, nu toch de ziel was gered, hoewel de onschuld verloren ging? Dan zou hij misschien naar huis durven terugkeeren, zijn zonde belijden, nieuwe krachten putten uit de medelijdende en aanmoedigende worden van hen, die hem nimmer verlaten zouden.

Goed en kwaad streden dien nacht om Dan's bezit, als de engel en de duivel bij Sintram, en het was moeilijk te voorspellen wat overwinnen zou, het tuchteloos gemoed of het liefhebbend hart. Wrevel en berouw, schaamte en verdriet, trots en drift, maakten een slagveld van zijn enge cel, en de arme jongen kreeg een gevoel alsof hij gevaarlijker vijanden te bestrijden had, dan hij nog ooit op zijn zwerftochten had aangetroffen. Een kleinigheid deed de schaal overslaan, zooals dikwijls gebeurt in het raadselachtige menschenhart, en een weinig deelneming hielp Dan den weg kiezen, die op zijn redding of zijn ondergang moest uitloopen.

In het schemeruur vóór het aanbreken van den dag, toen hij zich slapeloos op zijn brits wentelde, scheen er een straal van licht door de tralies, werden de grendels zacht weggeschoven en trad er een man binnen. Het was de goede kapelaan, geleid door hetzelfde instinct, dat een moeder drijft naar het ziekbed van haar kind; want jarenlange ondervinding als zielen verzorger had hem geleerd de teekenen van hoop op te merken in de verharde gezichten om hem heen en te weten, wanneer het oogenblik was aangebroken voor een aanmoedigend woord of den krachtgevenden invloed van het ernstige gebed, dat beproefde en bezwaarde harten zooveel heul en troost verstrekt. Reeds meermalen had hij Dan op onverwachte uren bezocht, ■doch hem altijd onverschillig, norsch en weerspanning gevonden en was dan weer heengegaan om geduldig zijn tijd af te wachten. Nu was het oogenblik gekomen; een uitdrukking van verlichting vloog over het gezicht van

Sluiten