Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ik hoop dat je den nederigen vriend niet zult teleurstellen, wiens laatste gedachte aan je was gewijd. Ik weet dat er onrust broeit, en vrees dat je je zult laten overhalen om de verkeerde partij een handje te helpen. Doe het niel, wanl de aanslag zal mislukken — zoo iets gelukt nooit — en het zou jammer zijn je gedraglijst te bederven, die tot heden door geen enkele aanmerking werd ontsierd. Houd moed, mijn zoon, en verlaat als het jaar om is, deze plaats, beter en niet slechter door de harde les. Denk er aan, dat een dankbare vrouw wacht om je te verwelkomen en te bedanken, als je geen andere vrienden op de wereld bezit; heb je ze wel, doe dan je best om hunnentwil, en laat ons God vragen dat Hij je helpe, zooals Hij alleen dat kan."

Toen, zonder een antwoord af te wachten, bad de kapelaan kort en innig, en Dan luisterde zooals hij nooit te voren had gedaan, want het vreemde uur, de boodschap van den stervende, het plotseling op den voorgrond treden van ziju beter ik gaven hem een gevoel alsof een vriendelijke engel was neergedaald om hem te redden en te troosten.

Na dien nacht was Dan veranderd, ofschoon niemand het wist dan de kapelaan ; want tegenover alle anderen was hij, dezelfde, stille, sombere, eenzelvige man als vroeger, en vond hij, de goeden en de slechten zonder onderscheid den rug toekeerend, zijn eenig genoegen in de boeken die zijn vriend hem bracht. Langzaam, als de vallende waterdroppel den steen uitholt, won de geduldige vriendelijkheid van dezen man Dan's vertrouwen, en door hem geleid, begon hij uit de Vallei der Vernedering op te klimmen naar de bergen, vanwaar men door de wolken heen, stralen kan zien van de Hemelsche Stad, waarheen alle oprechte pelgrims vroeger of later hun verlangende blikken en struikelende schreden richten. Hij had menigen val, menige worsteling met den reus Wanhoop, menig zwaarmoedig uur, te doorstaan, waarin het leven een last en Mason's bevrijding de eenige hoop op uitkomst scheen. Maar door alles heen hielden de greep van een vriendenhand, het geluid eener broederlijke stem, zijn eigen onwankelbaar voornemen, het verledene door een nieuw beter leven te vergoeden en het recht te herwinnen zijn vrienden te mogen weerzien —

Sluiten