Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den armen Dan aan zijn grootsche taak geboeid. En toen het oude jaar ten einde liep, en het nieuwe aanbrak werd er een nieuwe bladzijde omgeslagen in het boek, waaruit hij nu bezig was zijn moeilijkste les te leeren.

Met Kersttijd gevoelde hij zoo'n hevig verlangen naar Plumfield, dat hij een middel bedacht waardoor hij tot hun geruststelling en tot eigen bevrediging een groet naar huis kon zenden. Hij schreef' aan Mary Mason, die in een andere staat woonde, en verzocht haar den brief, dien hij bij den haren insloot, op de post te willen doen. Hij meldde er niets anders in, dan dat hij gezond en druk was, dat hij zijn plannen omtrent de boerderij had opgegeven en andere voornemens had, die hij later zou meedeelen; dat hij waarschijnlijk niet vóór den herfst t'huis zou komen, en weinig van zich kon laten hooren, maar dat het hem goed ging en hij de groeten verzocht aan allen en hun genoegelijke kerstdagen toewenschte.

Daarna vatte hij zijn eenzelvig leven weer op en trachtte zich manmoedig te schikken in zijn lot.

HOOFDSTUK XIII. .nat's .nieuwjaar.

„\an Emil kan ik nog geen tijding hebben, en Nat schrijft geregeld, maar waar is Dan ? Niet meer dan twee of drie brieven, sedert hij weg is. Een doortastende jongen als hij, kon in dien tijd wel alle boerderijen in Kansas hebben opgekocht," zei tante Jo op een morgen, toen de post was aangekomen, en geen kaart of enveloppe Dan's vlugge handschrift droeg.

„Hij schrijft immers nooit veel; hij doel zijn werk en komt dan weer t'huis. Maanden en jaren schijnen voor hem weinig te beteekenen, en waarschijnlijk zwerft hij in de wildernis, zonder om den tijd te denken," antwoordde professor

Sluiten