Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dit alles bracht Nat wel een weinig het hoofd op hol, en wanneer hij in het prachtige opera-gebouw zat, op een of ander besloten koffiekransje met de dames schertste of de knappe dochter van don een of anderen hooggeleerden professor zijn arm bood, zich even verbeeldende dat het Daisy was, dan vroeg hij zichzelf dikwijls af, of deze vroolijke student dezelfde arme, kleine ouderlooze straatmuzikant kon zijn, die eenmaal voor het hek van Plumfield in den regen stond te wachten. Zijn hart was trouw, zijn voornemen goed, zijn eerzucht groot, maar hier kwam de zwakke zijde van zijn karakter boven; ijdelheid bracht hem op een dwaalspoor, en een tijdlang vergat hij alles, in de genoegens van dit nieuwe en bekoorlijke leven. Zonder opzettelijk te willen bedriegen, liet hij de menschen in den waan, dat hij een jongmensch van goede familie en met schitterende vooruitzichten was; hij pochte graag even op mijnheer Laurence's invloed en vermogen, op professor Bhaer's geleerdheid, en op het bloeiende College, waar hij zijn opleiding had ontvangen. Tante Jo werd voorgesteld aan de sentimenteele „Frauleins," die haar boeken lazen, en de bekoorlijkheden en deugden van zijn eigen „Braut" werden breedvoerig opgehemeld tegenover belangstellende mama's. Al deze jongensachtige grootspraak en onschuldige overdrijving werd door de babbeltongen overal rondverteld, waardoor hij aanmerkelijk in aanzien steeg, iels wat hem verwonderde en streelde, maar toch ook wel eenigszins beschaamde.

Zij droegen eindelijk bittere vruchten; want toen hij gewaar werd, dat men hem hield voor iemand uit den hoogeren stand, werd het hem spoedig onmogelijk in het nederige kwartier te wonen, dat hij zich gekozen had, of het werkzaam rustig leven te leiden, dat voor hem was vastgesteld. Hij ontmoette andere studenten, officieren, vroolijke jongelui van allerlei aard, en voelde zich vereerd in hun midden te worden toegelaten; hoewel het een kostbaar genoegen was, en dikwijls een doorntje van spijt achterliet, dat zijn eerlijk geweten prikte. Al gauw werd hij overgehaald betere kamers in een voornamere straat te huren, en liet hij de goede Frau Tetzel achter, die zijn heengaan

Sluiten