Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moeder ging bedanken voor het met vergeet-mij-nietjes geborduurde vest en de zijden kousen, door de vlugge vingers der oude dame vervaardigd, die hij 's morgens op zijn tafel had gevonden. Die Frau Mama ontving hem uiterst minzaam, doch toen hij de dochter verzocht te spreken, vroeg de oude dame hem ronduit wat zijn bedoelingen waren, er bij voegend, dat sommige praatjes, die haar ter oore waren gekomen, het hem noodzakelijk maakten zich te verklaren of zijn bezoeken te staken, daar Minna's goede naam niet gecompromitteerd mocht worden.

Zelden stond een jongmensch heviger ontsteld te kijken dan Nat, bij het hooren dezer onverwachte vraag. Te laat begreep hij dat de kleine oplettendheden, in Amerika zeer gewoon, hier geheel anders werden opgenomen, dat deze het argelooze meisje om den tuin hadden geleid en door de sluwe moeder, wanneer zij dat verkoos, als een krachtig wapen tegen hem konden worden aangewend. Niets dan de waarheid kon hem redden, en hij had den moed en de eerlijkheid, die openhartig te vertellen. Een treurig tooneel volgde, want Nat was verplicht zich van zijn gewaande grootheid te ontdoen, te bekennen dat hij slechts een arm student was en nederig vergiffenis te vragen voor de onnadenkende vrijheid, waarmede hij van haar al te vertrouwende gastvrijheid gebruik had gemaakt. Indien hij nog eenigen twijfel had kunnen koesteren omtrent Frau Schomburg's beweegredenen en wenschen, werd deze spoedig opgelost, door de openhartigheid waarmee zij haar teleurstelling toonde, de hevigheid waarmee ze tegen hem uitvoer en de verachting waarmee zij hem den rug toekeerde, toen haar prachtige luchtkasteelen ineenstortten.

De oprechtheid van Nat's berouw stemde haar echter wat zachter, en zij stond hem toe afscheid te nemen van Minna, die door het sleutelgat had staan luisteren en nu, in tranen badende, voor den dag kwam, om Nat om den hals te vallen, met den uitroep: „Ach! Liebster, nooit zal ik je kunnen vergeten, al heb je mijn hart ook gebroken!"

Dit was veel erger dan het standje; want de stevige matrone begon ook te schreien, en Nat kon niet eer ontsnappen dan na op een belangrijke dosis Duitsche sentimen-

Sluiten