Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de voetlichten in gevaar bracht, om door een gaatje in het scherm te kunnen gluren — berichtte, dat hij miss Cameron's fiere gestalte de eereplaats zag innemen, doorliep een siddering het heele gezelschap, en verklaarde Josie, zenuwachtig opgewonden, dat zij voor het eerst van haar leven een tooneelflauwte krijgen zou.

„Als je dat doet, draai ik je den hals om," zei tante Jo, die er tengevolge harer verschillende werkzaamheden, vreeselijk verwaaid uitzag.

„Je hebt tijd genoeg om je zinnen bijeen te zamelen, terwijl wij ons stukje opvoeren. Wij zijn oude tooneelrotten en zoo kalm als een uurwerk," antwoordde Demy, Alice toeknikkend, die in haar aardig costuum en met al haar benoodigdheden bij zich, klaar stond.

Maar beide uurwerken liepen wel wal sneller af, dan gewoonlijk, zooals verhoogde kleur, schitterde oogen, en een angstig kloppen onder de kant en het tluweelen vest verrieden. Zij zouden den avond openen met een vroolijk stukje, dat zij reeds meermalen met succes hadden gespeeld. Alice had een slank figuur, donker haar en oogen, en een gezicht waaraan schranderheid, gezondheid en een opgewekt gemoed schoonheid verleenden. En nu zag ze er op haar voordeeligst uit, want het fluweel, de veeren en de gepoeiderde krullen der markiezin, pasten bizonder goed bij haar rijzige gestalte. Demy in hoftenue, met zwaard, driekanten steek en staartpruikje, was zoo'n galante baron, als men zich slechts wenschen kon, terwijl Josie liet kamermeisje, zoo aardig, snibbig en nieuwsgierig deed, als ooit van een Fransch bijdehandje mocht verwacht worden. Dit waren de drie eenige personen; en het succès van het stuk hing geheel af van de geestigheid en gevatheid, waarmee de snel afwisselende luimen van 't verliefde paartje werden weergegeven, hun snedige gezegden van pas werden aangevoerd en het spel in overeenstemming werd gebracht met de periode waarin hel stuk speelde.

Nauwelijks waren de ernstige John en de eenvoudige Alice te herkennen in den zwierigen jonkheer en de coquette dame, die het publiek om hun grappen onophoudelijk deden lachen, terwijl het de schitterende costumes en het

Sluiten