Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tigen, de oude vrouw toesprong om het uit zijn wiegje te nemen, het vast aan haar borst drukte en, hem tartte het van haar los te scheuren, doorliep een siddering het publiek. Het was werkelijk goed gespeeld, en het daverend handgeklap dat het tooneeltje beloonde, tusschen de verontwaardigde oude vrouw, met de kleine aan haar hals, en de verslagen booswicht, die nu zijn kwaad opzet niet durfde volvoeren, leverde de verrukte schrijvers het bewijs, dat hun eerste bedrijf opgang had gemaakt.

Het tweede was rustiger, en vertoonde Josie als een stevige boerendeern, in een slechte luim het avondeten klaar zettend. De kribbige mannier waarop zij, onder het verhalen van haar meisjesdroomen en teleurstellingen, met de borden smeet, de kopje? liet rammelen, en het groote zwarte brood aansneed, was onverbeterlijk. Tersluiks hield tante Jo een oogje op miss Cameron, en ze,zag haar verscheiden malen goedkeurend knikken, bij het een of ander natuurlijk gebaar of gezegde, de een of andere goed geslaagde handeling, of een plotselinge overgang van uitdrukking op het jeugdige gezichtje, dat zoo veranderlijk was als een Aprildag. Haar onhandig gescharrel met het theekomfoortje wekte de algemeene vroolijkheid, evenals haar minachting voor de bruine suiker, waarvan zij niettemin dapper snoepte, om haar vervelende taak te verzoeten; en toen zij als Asschepoester, met betraande oogen voor den haard zat te kijken naar het spelen der vlammen in het eenvoudig vertrek, hoorde men een meisjesstem plotseling medelijdend uitroepen : „Arme meid, zij mocht toch ook wel eens een verzetje hebben!" Hierop komt de oude vrouw binnen, en moeder en dochter spelen een aardig tooneeltje, waarin de laatste vleit en dreigt, kussen en tranen aanwendt, tot zij met moeite de toestemming der eerste afdwingt, om een rijke nicht in de stad te mogen bezoeken en, zoodra de eigenzinnige Dolly haar zin gekregen heeft verandert haar gezicht van een donderwolkje in een helder stralend zonnetje. Nauwelijks is de goede oude ziel deze teleurstelling te boven, of haar zoon komt binnen in een blauwe uniform, en zegt dat hij geteekend heeft, en uit moet trekken. Dit is een harde slag, maar de vaderlandslievende moeder verdraagt

Sluiten