Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoek liep gelukkig af; want, alsof haar woorden hem uit zijn koortsachtige sluimering hadden gewekt, rees een vermagerd, holoogig man in zijn bed overeind, strekte de armen naar haar uit, en riep met een stem, die door de geheele zaal weerklonk: „Moeder, Moeder, ik wist wel dat u komen zou!"

Een kreet van liefde en verrukking uitende, snelde ze op hem toe, en alle toeschouwers ontroerden, toen zij hem in haar armen nam, schreiend en dankend, zooals slechts een liefhebbende oude moeder dat kan.

Het laatste bedrijf vormde hiermee een vroolijke tegenstelling; want de keuken was nu het tooneel van vriendelijke kerstvreugde. De gewonde held zat met een verband om en krukken naast zich, bij het vuur in den ouden stoel, waarvan het welbekende gekraak zijn oor weldadig streelde: de aardige Dolly liep af en aan, rechtbank, karn, schoorsteen en wieg vroolijk versierend met bloemen en groen, terwijl de moeder naast haar zoon had plaats genomen met het aardige kleintje op schoot. Door een dutje en de genoten versnaperingen verkwikt, overlaadde deze jeugdige acteur zich nu met roem, door zijn dartele sprongen, onverstaanbare opmerkingen tot het publiek en vruchtelooze pogingen om de voetlichten te grijpen, welk schitterend speelgoed hij goedkeurende en verlangende blikken toewierp. Het was grappig om te zien, hoe Meta hem op den rug klopte, zijn mollige, spartelende beentjes in bedwang hield en zijn vruchteloos verlangen met een klontje suiker stilde, totdat de kleine schelm haar met dankbare innigheid om den hals pakte en daardoor het sein gaf tot een algemeen applaus voor zijn eigen kleine persoontje alleen.

Een geluid van zingende stemmen daar buiten stoort nu de gelukkige familie, en na een kerstlied in den helderen maneschijn, treedt een troepje buren binnen met heilwenschen en kerstgeschenken. Veel bijspel maakte dit tot een levendig tooneeltje, want Sam's liefje toonde zich vrij wat toeschietelijker dan de markiezin tegen den baron was geweest, en Dolly speelde een aardig tooneeltje met haar blooden aanbidder, die met zijn vetleeren laarzen, grove kiel en zwarten baard en pruik er zoo op en top als een boerenlummel uitzag, dat niemand in hem Ted zou hebben

Sluiten