Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mevrouw Meta was de eerste die een uitbreiding van dezen kring had voorgesteld; want toen zij met moederlijke bezorgdheid de rondte onder de meisjes deed, ontdekte zij in dat gedeelte der opvoeding een treurig gebrek aan vlijt, orde en vaardigheid. Latijn, Grieksch, hoogere wiskunde en allerlei andere kunsten bloeiden; maar stof verzamelde zich op de werkmandjes, ellebogen kwamen door versleten mouwen kijken en vele kousen hadden groote behoefte aan maasbal en naald. Bevreesd dat de gewone spotnaam voor geleerde vrouwen ook op „onze meisjes" van toepassing zou kunnen worden, troonde zij twee of drie der slordigste aan een zacht lijntje met zich naar huis, en maakte haar het uurtje zoo gezellig, de les zoo aangenaam dat zij den 'wenk ter harte namen, dankbaar waren voor de hulp en verzochten terug te mogen komen. Al heel gauw vroegen anderen verlof ook van de partij te mogen zijn, als een aangename afwisseling van de droge dagelijksche plichten, en spoedig was het zulk een begeerd voorrecht, dat het oude museum voorzien moest worden van naaimachines, stoelen en een gezellige stookplaats, zoodat, goed of slecht weer, de naalden ongehinderd in beweging konden zijn.

Hier was mevrouw Meta in haar element en zwaaide ze de groote schaar als een koningin, terwijl zij patronen knipte, kleedingstukken paste, of Daisy, haar rechterhand, aanwijzingen gaf omtrent het opmaken van hoeden of het afwerken met lint en kant, dat soms aan het eenvoudigst kostuum bevalligheid kan bijzetten, en arme meisjes zooveel geld spaart. Mevrouw Amy zorgde voor de ontwikkeling van het schoonheidsgevoel, en besliste de groote vraag van teint en kleuren; want weinig vrouwen, zelfs de meest geleerde, missen de zucht tot smaakvol kleeden, die menig leelijk gezicht aantrekkelijk maakt. Zij zorgde ook voor lectuur en bracht gewoonlijk een of ander werk over kunst mee, waarmee zij dweepte. Dit werd dan door Betsy voorgelezen, terwijl deze taak Josie te beurt viel, wanneer een van haar ooms een nieuwen bundel gedichten of een nieuw tooneelstuk ter lezing aanbevolen had. Dikwijls ook hield tante Jo kleine voordrachten over gezondheid, godsdienst, politiek, en gebeurtenissen van den dag, waar iedereen belang in stelde.

Sluiten