Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jonge dames uitstegen, en alle vier met vreugdekreten en veel omhelzingen door de Bhaers werden begroet. Daarna verdwenen zij allemaal in huis; de bagage volgde, en de nieuwsgierigen bleven zich verbaasd afvragen, wie toch de geheimzinnige vreemdelingen waren, totdat een der studenten aan de hand deed, dat het neven van den professor moesten zijn, daar een van hen op zijn huwelijksreisje hier werd verwacht.

.Hij had gelijk. Vol trots stelde Frans zijn blonde, aardige bruid voor, en zij was nauwelijks door iedereen gekust of Emil leidde zijn bevallige Engelsche Mary naar voren, met den onverwachten uitroep:

„Oom — Tante Jo, hier is nog een dochter! Is er nog plaats voor mijn vrouw ook?"

Daar viel niet aan te twijfelen ; en Mary kon zich slechts met moeite losmaken uit de verheugde omhelzingen van haar nieuwe verwanten, die bij de herinnering aan al wat het jonge paar had uitgestaan, gevoelden dat dit de eenige natuurlijk gelukkige wijze was, waarop de lange reis, die zulk een gevaarlijk begin genomen had, moest eindigen.

„Maar waarom heb je ons vooruit niet iels laten weten en ons op de ontvangst van twee bruidjes in plaats van één voorbereid?" vroeg tante Jo, die er als gewoonlijk mei een ouden omslagdoek en zakkend haar tamelijk verfonfaaid uitzag, want zij was naar beneden komen hollen van haar kamer, waar zij bezig was zich voor de avond-amusementen wat op te knappen.

„Och! ik herinnerde mij, hoe'n prettige verrassing oom Laurie's huwelijk indertijd voor u geweest was.en toen kreeg ik lust u ook eens zoo voor 't feit te stellen," lachte Emil. „Ik ben afgemonsterd, en het beste was van wind en tij te profiteeren en als konvooi met dezen ouden jongen mee te zeilen. Wij hoopten gisteravond al binnen te vallen, maar konden de haven niet meer bereiken; in elk geval zijn wij nog bijtijds hier om het eind van de jool bij te wonen."

„Ach! mijn zoons, het is haast te veel vreugde jullie beiden weer zoo gelukkig in het oude huis terug te zien. Ik heb geen woorden om mijn dankbaarheid uit te drukken!" riep professor Bhaer, die de jongelui wel alle vier tegelijk

Sluiten