Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij is nog niet bedorven, dat zie ik op zijn arm gezicht. Laat niemand er iets van merken; ik zal wel gauw achter de waarheid komen," antwoordde tante Jo, die haar „stokebrand" getrouw bleef, hoewel het gehoorde haar diep had bedroefd.

Gedurende eenige dagen bleef Dan rusten en zag weinig menschen; daarna begonnen zorgvuldige oppassing, prettige omgeving, en de troost van weer te huis te zijn, hun invloed te doen gelden en scheen hij weer de oude te worden, hoewel hij omtrent zijn laatste ervaringen nog zeer terughoudend bleef en 's dokter's raad: zich niet te veel roet spreken te vermoeien, als voorwendsel opgaf. Iedereen verlangde hem te zien; maar hij kon niemands nabijheid verdragen, dan die van zijn oudste vrienden alleen en „hield zich akelig koest," zooals Ted zei, zeer teleurgesteld, dat hij niet met zijn dapperen Dan kon pronken.

„Er was daar geen man, die niet hetzelfde zou hebben gedaan; waarom er dus zoo'n ophef van te maken?" vroeg de held, meer beschaamd dan trotsch over den gebroken arm, die er in zijn slinger zoo belangwekkend uitzag.

„Maar is het geen streelende gedachte Dan, dat je twintig menschenlevens hebt gered, en echtgenooten, zoons en vaders hebt teruggegeven aan de vrouwen die hen liefhadden?" vroeg lante Jo op een avond, terwijl zij alleen zaten en verscheiden bezoekers waren weggezonden. . „Streelend! het heeft mij juist het leven gered, geloof ik! Ja, dit is mij meer waard, dan wanneer ik President was gemaakt. Niemand weet hoeveel troost het mij geeft, twintig menschen te hebben behouden, voor dien eenen —" Hier hield Dan plotseling op; zijn woorden waren klaarblijkelijk het gevolg geweest van eene sterke, innerlijke ontroering, waarvan zijn toehoorster de oorzaak niet vermoeden kon.

„Ik wist wel, dat je er zoo over denken zou; het is een prachtig iets, met gevaar van zijn eigen leven dat van een medemensch te redden, zooals jij bijna met verlies van het jouwe hebt gedaan," begon tante Jo, wenschend dat hij aan zijn eerste opwelling gehoor had gegeven, en den onbedachten zin voleindigd had.

„Die zijn leven zal verloren hebben om mijnentwil,

Sluiten