Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

omvatte en hij haar toefluisterde, op een toon, die bewees dat zij niet tevergeefs had gewerkt om haar „stokebrand" uit het vuur te redden:

„Dat zal ik nooit vergeten; want zij heeft mij geholpen mijn ziel te redden." 6 p

HOOFDSTUK XXII.

ONHERROEPELIJK LAATSTE VOORSTELLING.

„Ik heb werkelijk een gevoel alsof ik in een kruitmagazijn leef en niet weet, welk vat het eerst zal ontplollen en mij in de lucht doen vliegen," zei mevrouw den volgenden dag in zichzelf, terwijl zij naar Parnassus stapte, om haar zuster aan 't verstand te brengen, dat het misschien verstandiger zou wezen, wanneer de liefste der twee ziekenverpleegsters naar haar marmeren goden terugkeerde, alvorens, zonder het te willen of te weten, de wonden van den menschelijken held met no<* een te vermeerderen. Zij verklapte geen geheimen, maar een enkele wenk was voldoende; want mevrouw Amv bewaakte haar dochter als een parel van groole waarde en bedacht dadelyk een zeer eenvoudig middel om het gevaar w °,n. ga.an- Ten behoeve van Dan, zou haar man naar Washington reizen en hij vond het idee zijn familie mee e nemen, heerlijk, toen het hem terloops aan de hand werd gedaan. Dus slaagde de samenzwering naar wensch, en vertrok tante Jo weer naar huis, zich meer dan ooit een verraadster gevoelende. Eigenlijk verwachtte

maar Dan onlvingde tijding zoo kalm, dal het duidelijk was, dat hij geen hoop voedde, en me-

Jn=üW -J overtuiging kreeg, dat haar romantische zustei zich moest hebben vergist. Had zij echter Dan's gezicht gezien, toen Betsy afscheid van hem kwam nemen, aan zou haar moederoog veel, zeer veel meer hebben

Sluiten