Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ontdekt, dan het jonge meisje deed. Tante Jo beefde van angst, dat hij zich verraden zou, maar hij had in een harde leerschool zelfbedwang geleerd, en zou het bitter oogenblik moedig doorstaan. — Alleen, toen hij haar beide handen greep en hartelijk zei: „Dag, Prinsesje! Als wij elkaar niet meer ontmoeten, denk dan soms nog eens aan je ouden vriend Dan," en zij, getroffen door zijn verlangenden blik en hel gevaar dat hij pas te boven was gekomen antwoordde: „Hoe zou ik je kunnen vergeten? Ik hoop hartelijk dat je zending je gelukken zal en je heel gauw weer bij ons zult komen" — toen zij bij die woorden tot hem opkeek met een gezichtje vol eerlijke genegenheid en ongeveinsde spijt over zijn vertrek, stond al wat hij op 'tpunt was te verliezen, Dan plotseling zoo levendig voor den geest, dat hij den aandrang niet kon weerstaan, het lieve, blonde hoofd in zijn handen te nemen en het te kussen met een gebroken: „Vaarwel." Daarop vloog hij terug naar zijn kamer, met een gevoel alsof hij weer in de gevangeniscel zat, zonder één enkel snippertje blauwen hemel meer om hem te troosten.

Zijn onverwachte liefkoozing en plotselinge verdwijning deden Betsy eenigszins schrikken. Instinctmatig, begreep zij dat er iets ongewoons was in dien kus, en met een hoogen blos op de wangen en een nieuwe verlegenheid op haar gezicht, keek ze hem na. Tante Jo zag het, en een zeer natuurlijke vraag vreezend, voorkwam ze die, door te zeggen:

„Vergeef 't hem Betsy. Hij heeft veel verdriet gehad, en dat maakt hem week bij het afscheidnemen van oude vrienden, want wie weet, misschien komt hij wel nooit terug uit de woeste streken waar hij nu heentrekt."

„Verdriet? — Bedoelt u dien val en dat doodsgevaar?" vroeg Betsy onschuldig. ,

„Neen, lieve kind, een veel heviger verdriet. Maar ik kan je er'niet meervan zeggen, behalve dathij het moedig heeft doorstaan ; zoodat je hem net als ik, vertrouwen en achten kunt."

„Dan heeft hij zeker iemand verloren van wie hij heel veel hield. Arme Dan! Wij moeten maarextra goed voor hem zijn."

Betsy vroeg niet verder, en scheen tevreden met haar

Sluiten