Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bende te laten kampeeren. Hij wilde zich niet in de woestijn wagen zonder zich een genoegzaam aantal bondgenooten te verzekeren, op wier trouw hij zich, wanneer hij werd aangevallen, kon verlaten.

De hinderlaag, door de Pawnees zoo stout ondernomen en met al de behendigheid dezer sluwe wildemannen aangelegd, eene hinderlaag die bijna gelukt was en aan welke hij alleen door toevallig voorhanden middelen had weten te ontsnappen, was voor hem eene waarschuwing tegen de strikken die men hem spande en de gevaren welke hem bedreigden, gedurende den verren tocht dien hij dwars door de prairiën ging ondernemen.

De Roode-Ceder was een van die mannen, die steeds hun doel voor oogen houden en niets verzuimen om het welslagen hunner plannen te verzekeren; hij besloot dus, om zich zoo spoedig mogelijk tegen iederen aanval in veiligheid te stellen.

Daarom moest hij voor eenige dagen zijne cuadrilla (troep) verlaten, ten einde de lieden te gaan opsporen die hij aan zijne belangen dacht te verbinden en met welke hij voornemens was gemeene zaak te maken, altoos met het stilzwijgend voorbehoud, om hen zooveel hij kon te bedriegen en hen van de hand te schikken wanneer hij hunne hulp niet meer behoefde. Het was dringend noodig dat de Roode-Ceder zijne vrienden in eigen persoon ging spreken; maar daartoe, wij herhalen het, moest hij ten minste voor drie of vier dagen zijn troep alleen laten, en dit was voor hem een bezwaar, dat hij niet gemakkelijk kon te boven komen.

De Squatter was echter te goed met het avontuurlijk leven der fortuinzoekers bekend, om niet te weten hoe hij in dit geval de lieden die onder zijne bevelen stonden, behandelen moest.

Zijne eerste zorg was om eene geschikte plaats te zoeken waar hij zijn bende zoodanig kon doen kampeeren, dat zij tegen den aanval der Indiaansche stroopers gedekt was en, in geval eener ernstige aanranding, met voordeel weerstand zou kunnen bieden.

In de Rio-Gila liggen een aantal boschrijke eilandjes, waarvan sommige zich kegelvormig verheffen, en zeer moeilijk te beklimmen of te naderen zijn, uithoofde van de steilte hunner oevers en vooral door de snelheid van den stroom.

Het was op een dier eilandjes dat de Squatter zijn troep liet kampeeren. De menigte Peru-boomen, ceders, wilgen en katoenboomen, die er welig waren opgeschoten, in verband met de lianen die er de takken en stammen aaneenvlochten, vormden een ondoordringbaar warbosch, waarachter men met goed gevolg een beleg zou kunnen doorstaan, terwijl dit natuurlijk plantenbolwerk het groote voordeel bezat van doorzichtig te zijn, zoodat men met gemak de beide oevers der rivier bespieden en iedere verdachte beweging in de prairie kon gadeslaan.

Zoodra de gambusinos op het eiland voet aan wal hadden gezet, slopen zij als slangen het bosch in, hunne paarden achter zich medesleepende, en wel zorg dragende alles in zijn vorigen staat

De Roovers der Prairiën. 3

Sluiten