Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

scalpeerde hem in een oogenblik en toen het lijk loslatende, dat roerloos den stroom afdreef, zwom hij naar de prauw, die intusschen reeds verder van de kust was geraakt, klauterde er in en voerde haar naar het eiland terug.

„Ei, ei! wat weerga! waar komt gij van daan, hoofdman ?" riep Valentin, zoodra hij hem zag. „Ik dacht waarlijk dat gij verloren waart."

Zonder een woord te spreken wees Curumilla hem de bloedige scalp, die aan ziin gordel hing.

„Goed," zei Valentin, „nu begrijp ik het; mijn broeder is een groot krijgsman, hij let op alles."

De Araucaan glimlachte trotsch.

De kleine troep was nu weder verzameld en ging onmiddellijk aan boord; de mannen namen ieder een pagaai en begonnen langzaam de rivier over te roeien, zonder het minste geluid te maken, waartoe zij vooraf de spanen met biezen en bladeren hadden omwonden.

Hoe dapper en koelzinnig deze mannen ook wezen mochten, klopte hun het hart van vrees, zij durfden nog niet gelooven dat hun stoute plan gelukken zou.

XVII.

INDIAANSCHE GASTVRIJHEID.

Intusschen stond de poging der jagers om te ontsnappen niet zoo ongunstig of hopeloos als men zoo denken, zelfs had zij in zeker opzicht groote kans om te slagen.

De Apachen, als zij in het gezicht des vijands gelegerd zijn. houden zeer slecht de wacht, ten minste wanneer hun troep sterk in getal is en dien des vijands verre overtreft; bij zulke gelegenheden zijn zelfs de schildwachts zoo zorgeloos, dat men hen gemakkelijk kan overrompelen, hetgeen trouwens niet zelden gebeurt, zonder hen nochtans wiizer te maken.

In het tegenwoordig geval, terwijl hun dorp nauwelijks tien mijlen ver lag en hun leger meer dan acht honderd kloeke mannen telde, konden zij allerminst vermoeden dat vijf mannen, die op een eiland waren gevlucht en geen middelen hadden om er af te komen, zulk een hopeloozen aanslag zouden wagen.

Toen zij dus gezien hadden dat het hun niet gelukken zou de blanken te overrompelen, waren zij weder gaan slapen, sommigen bij de vuren, anderen onder de tenten voor hunne vrouwen opgericht, en wachtten zij lijdelijk den dag af om hunne vijanden aan alle kanten tegelijk aan te tasten en zoo in te sluiten dat iedere weerstand onmogelijk zou zijn.

Sluiten