Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wensch, want ik moet u verlaten om de noodige orders te geven voor ons op handen zijnde vertrek."

„Een woord nog, als ik u verzoeken mag."

'^Wat denkt gij met het jonge meisje te doen, dat bet toeval zoo' zonderling in onze handen heeft gesteld?"

,Ik weet het niet, de loop der gebeurtenissen zal ook haar lot moeten beslissen: ik deuk mijn gedrag naar dat van onzen gemeenschappelijken vijand te regelen."

„01" riep don Miguel, „gij zelf hebt het gezegd, caballero, dat dit meisje aan de misdaden van haar vader onschuldig is.

De Zoon des Bloeds wierp hem een onbeschnjfelijken blik toe.

„Weet gij dan niet, don Miguel," antwoordde hij meteen holle stem;

dat in deze wereld de onschuldigen vaak voor de schuldigen boeten. " Zonder er verder iets bij voegen, maakte hij voor de Mexicanen «ene diepe buiging, ging bedaard het vertrek uit en verwijderde

zich met langzame schreden. ..,••• j j i

De beide vrienden oogden hem zwijgend na, tot hij in de donkere gewelven der téocali verdwenen was; toen zij hem niet meer konden zien, wierpen zij zich neerslachtig op hunne bedden, zonder elkander de treurige gedachten te durven mededeelen die hen kwelden.

XXIII.

APACHEN EN COMANCHEN.

Den volgenden dag reeds vroeg in den morgen reed een veertigtal ruiters, met den Zoon des Bloeds, don Miguel en de generaal Ibanez aan het hoofd, en onder geleide van den Eenhoorn, naar

het dorp der Comanchen.

In het midden van den troep bevond zich Ellen, onder strengtoezicnt. Harry, de dappere Canadeesche jager, had zich van haar niet willen verwijderen en galoppeerde aan hare zijde. _

Ondanks de oplettendheden die men haar bewees, en misschien wel tengevolge daarvan, was het hare aandacht met ontgaan, dat zii, door de lieden die haar omringden, veeleer als een gevangene, dan als eene vriendin werd beschouwd; ook had zij, bij haarvertrek uit de téocali, Harry met een smeekenden blik verzoent

om haar niet te verlaten. ,

Dien blik had de jager terstond begrepen, en wat ook de onbekende deed om hem te verplichten zich aan het hoofd der karavaan bij hem te

voegen,behield hij standvastig zijneplaats aanderechterzijdevanbllen.

Door den wonderbaren loop der omstandigheden, hadden juist op dien morgen, toen de bende onder geleide van den Eenhoorn de téocali verliet om in het dorp der Comanchen naar hen e gaan vernemen, Valentin en zijne gezellen, na hunne moedige

Sluiten