Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Neem u ia acht, Nina!" hervatte hij ernstig; „ik weet niet wat er tusschen u en dat meisje is voorgevallen, maar ik weet wel, dat de wraak soms bittere vruchten draagt. Misschien zoudt gij eenmaal berouw kunnen hebben over hetgeen gij heden doen wilt."

„Wat doet er dat toe! als ik maar gewroken ben. Die gedachte zal mij sterk maken en moed geven om te lijden."

„Uw besluit staat dus vast?''

„Onherroepelijk."

„Ik zal gehoorzamen."

„Dank u, mijn goede vader," zeide zij ten hoogste voldaan, „dank voor uwe verkleefdheid en trouw."

„Bedank mij maar niet," antwoordde de roover treurig, „misschien zult gij mij nog eens vervloeken."

„O, neen, nooit!''

„De hemel geve het!"

Met deze woorden gingen de twee medeplichtigen van elkander.

Sandovol stapte naar de tent die hem was aangewezen en de Gazelle keerde naar Ellen terug, die nog altijd gerust sliep met een glimlach op de lippen en gewiegd door gelukkige droomen.

Curumilla had zich reeds voor de tent op zijn bisonsmantel nedergelegd.

XXVII.

SHAW.

Wij hebben in een vorig hoofdstuk gezegd dat dona Clara verdwenen was.

Op het oogenblik van den heetsten strijd, was Valentin met dona Clara in zijne armen van de hut gesprongen, daar hij tot biertoe zich verdedigd had, en na het meisje aan de zorg van Shaw te hebben toevertrouwd naar het slagveld teruggekeerd om zich aan het hoofd der Comanchen te stellen, die van hun eersten schrik bekomen, zich op de machtige roepstem van hun Sachem Pethonista hadden verzameld en vol moed op de Apachen instormden.

„Waak over haar," had Valentin tegen den zoon van den Squatter gezegd, „waak over haar en, wat er ook gebeuren mag, red haar!"

Van dat oogenblik had Shaw slechts ééne gedachte.

Hij nam het meisje op, zette haar op zijne forsche schouders, en met vlammenden blik, trillende lippen en in zijne rechterhand de bijl zwaaiende, dat vreeselijk wapentuig dat de Squatter nooit aflegt, stortte hij zich onversaagd midden in den drom der Apachen, vast besloten te sneuvelen of zich een pad te banen door den levenden slagboom die aan alle kanten dreigend tegen hem oprees.

Het everzwijn gelijk, dat in zijn hol bestookt, blindelings losbreekt, streefde hij voorwaarts zonder links of rechts om te zien,

Sluiten