Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blik tot oogenblik verlichtte de vlam van nieuwe losbrandingen de duisternis; onbekende ruiters in volle vaart vielen de Apachen als razende duivels onverhoeds in den rug en maakten onder hen eene vreeselijke slachting.

De Roodhuiden door dezen plotselingen en onverwachten aanval verrast, stoven uit elkander en vloden in der gl onder huilende angstkreten naar het dorp terug.

Hun prooi was hun ontsnapt.

Shaw had ferm gestreden en zich staande gehouden als een rots tot op het laatste oogenblik, maar toen zijne vijanden verdwenen waren zakte hij in elkander en stortte op den grond.

Hij lag in flauwte.

Hoelang bleef hij buiten kennis?

Hij zou het niet hebben kunnen zeggen.

Toen hij weder tot bewustzijn kwam, was het nacht. Hij dacht in het eerst, dat er slechts een paar uren verloopen waren na den ontzetten den strijd dien hij had doorgestaan, en wierp een vragenden blik in het rond.

Hij lag bij een groot vuur in het midden van een boschkamp. Dona Clara lag aan de andere zijde, niet ver van hem af, zwak en bleek als een geest.

Shaw gaf een schreeuw van verwondering en schrik toen hij de mannen herkende die hem omringden, waarschijnlijk dezelfden die op zijn laatsten noodkreet geantwoord en hem gered hadden.

Die mannen waren zijne twee broeders Nathan en Sutter, Fray Ambrosio, Andres Garote en tien of twaalf gambusinos.

Door welk zonderling toeval bevond hij zich weder bij zyne vorige kameraden, die hij in deze oogenblikken zooveel reden had om te ontvlieden?

Welke ongunstige lotswisselin g had hen weder op zij n pad gewor pen ?

De jongman liet het hoofd op de borst zinken en verdiepte zich in zwaarmoedige en treurige mijmeringen.

Overigens lagen zijne kameraden, evenals hij rondom het vuur, in de grootste stilte en schenen ongeneigd om hem met vragen lastig te vallen.

Wij zullen van dit oogenblik rust, dat de gambusinos aan Shaw gunnen, gebruik maken om onzen lezer op te helderen wat er op het eiland was gebeurd, sedert wij de bende van den Squatter verlaten hebben om dona Clara, Ellen en de twee Canadeesche jagers te volgen.

Niet voordat de zon opging had iemand in het kamp de vlucht der twee meisjes ontdekt.

Op het oogenblik van ontbijten hadden Nathan en Sutter, verwonderd dat zij hunne zuster niet zagen verschijnen, zich in de bladeren hut begeven die de beide vrouwen tot verblijf diende.

Alles was hun duidelijk geworden.

Woedend van teleurstelling kwamen zij bij Fray Ambrosio terug om hem aan te kondigen, wat zij ontdekt hadden.

Sluiten