Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

richtingen spionnen uitzondt, hoofdman, zouden zij hem wellicht spoedig opsporen. Overigens, al mocht ook deze maatregel het door u beoogde doel niet bereiken," vervolgde hij, met een kouden en veelbeteekenenden blik op de Gazelle die haar deed sidderen, dan kon het ten minste dienen om ons te verzekeren wat er van onze vijanden de Apachen geworden is, en of zij zich niet in onze nabijheid verscholen houden om op onze bewegingen te letten.

De Sachem glimlachte bii dit voorstel; hij gaf aan een tien of twaalftal ruiters een wenk, en deze renden in vollen galop de vlakte in.

Terwijl men op hunne terugkomst wachtte, werden de laatste toebereidsels voor het vertrek gereed gemaakt.

Na het nachtelijk gesprek tusschen de Witte-Gazelle en den vrijbuiter te hebben afgeluisterd, had Curumilla aan Valentin van het gehoorde verslag gedaan.

De jager had den Araucaan voor zijne waakzaamheid bedankt, en hem aanbevolen om de bewegingen der Gazelle en van Pedro Sandoval nauwkeurig in 't oog te houden.

De raad door Valentin aan den Eenhoorn gegeven, en door het opperhoofd met zooveel ijver gevolgd, had ten doel om de Apachen te vernestelen, hen te verplichten zich terug te trekken en zoodoende Sandoval van de hulp te berooven, die deze noodig had om zijn plan van oplicbting en ontvluchting te bewerkstelligen.

Werkelijk waren de Apachen toen zij hunne vijanden weder in de vlakte zagen verschijnen, niet wetende wat deze in den zin hadden en voor eene of andere overrompeling beducht, terstond afgetrokken, en dat wel met zooveel overhaasting, dat de veldontdekkers na verloop van twee uren in het dorp terugkeerden, zonder iets van hen gezien te hebben.

Op hun bericht dat alles in den omtrek rustig en de weg volkomen veilig was, gaf de Eenhoorn het teeken om op te breken.

Nu zette de groote karavaan zich langzamerhand in beweging en verliet welgemoed het dorp, onder het geklank van al de muziekinstrumenten, gepaard met het luidruchtig geschreeuw der krijgslieden en het huilen der honden. _ .

Tot meerdere geruststelling, had Valentin de twee meisjes aan het hoofd der karavaan geplaatst, midden in de groep ruiters die de mindere Sachems van den stam uitmaakten.

De dag had zich ingezet met een heldere zon en onbewolkten hemel, de atmospheer, door de frissche geuren van de welige oevers der Rio-Gila en de uitwasemingen der bloemen op de vlakte bezwangerd, drong verkwikkelijk in de longen en aderen der reizigers en bracht bij hen een onbeschrijfelijk gevoel van welzijn teweeg.

De karavaan bewoog zich door de prairie als een onmetelijke slang en trok in geregelde orde door het bekoorlijkste landschap voort.

De reizigers kwamen weldra aan eene woeste streek, de zoogenaamde Slechte gronden, eene voortzetting van de Zwarte kust, die de Rio-Gila in haren loop doorsnijdt.

Sluiten