Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als dit mogelijk was, 't vleesch afgetrokken had. En zoo gaf ik het dier de volle lading juist midden op 't voorhoofd tusschen het gewei, 't Schot bedwelmde hem — hij tuimelde — doch maakte zich niettemin uit de voeten, en tot mijne groote teleurstelling verloor ik hem uit het gezicht.

Dit gebeurde mij in Frankrijk. Later bezocht ik Rusland, en bleef daar omstreeks een jaar.

Toen er ten slotte geen uitzicht op een oorlog met Turkije was, keerde ik voor eenige maanden naar Frankrijk terug, en bevond mij in hetzelfde kasteel, waar ik geweest was, toen ik dat merkwaardige schot gedaan had.

Wij jaagden weder in hetzelfde mooie bosch, dat ik toen bezocht had, met een vroolijk gezelschap Fransche jagers. Ik had mij juist wat van mijn Fransche metgezellen verwijderd, toen ik in eene opening van het woud een prachtig hert te voorschijn zag komen, met een volwassen kerseboom van meer dan tien voet hoog tusschen zijn gewei.

Ik herinnerde mij onmiddellijk mijn vorig avontuur, beschouwde het hert als mijn eigendom en legde het met één schot neer. Hierdoor had ik tegelijkertijd het gebraad met de saus, want aan den boom hingen de sappigste kersen, zooals ik in mijn leven nimmer lekkerder gegeten heb.

Wie kan nu zeggen of niet een of ander hartstochtelijk vroom jager, een abt of bisschop, die veel van jagen hield, het kruis op dergelijke wijze door een schot op 't hert van St. Hubertus tusschen de hoorns geplant heeft? Want deze heeren zijn altijd om hun echte jagerstreken bekend geweest en zijn het heden ten dage nog. In geval van nood, wanneer het er op aankomt, en dit gebeurt een braven jager niet zelden, dan grijpt hij liever naar ik weet niet wat, en beproeft liever alles, dan dat hij de gunstige gelegenheid laat ontsnappen. Ik heb zelf te dikwerf in zulk een toestand verkeerd.

Sluiten