Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waren te vergeefsch. Geen enkele toon kwam er uit, hetgeen ons onverklaarbaar scheen en inderdaad in dit geval als een wezenlijk ongeluk beschouwd kon worden, daar weldra eene andere koets van de tegenovergestelde zijde kwam aanrijden, zoodat geen van beiden verder kon.

Wat kon er nu in zulk eene omstandigheid gedaan worden?

In een oogwenk sprong ik uit het rijtuig en spande dadelijk de paarden af. De postiljon keek me verbaasd aan en begreep niet wat ik verder zou doen; maar ik liet hem eenvoudig staan en ging mijn gang.

Ik nam nu den wagen met de vier wielen en al de bagage op mijne schouders en sprong daarmede over sloot en heg, die ongeveer negen voet hoog was, hetgeen, als men de zwaarte van 't rijtuig in aanmerking neemt, geene kleinigheid is, zoodat het in 't veld terecht kwam. Met een flinken terugsprong, over de vreemde koets heen, kwam ik weer op den weg. Daarop liep ik naar onze paarden, nam er onder eiken arm een en bracht ze op de vorige wijze eveneens aan de andere zijde. Toen liet ik eenvoudig weer inspannen en bereikte gelukkig, zonder verdere averij, het volgende station.

Eigenlijk had ik nog moeten vermelden, dat een van de paarden dat zeer moedig en nog geen vier jaar oud was, tamelijk lastig werd; want toen ik mijn tweeden sprong over 't hek deed, verried het door zijn snuiven en stampen, dat die luchtsprong alles behalve in zijn smaak viel. Dit belette ik hem echter heel spoedig, door eenvoudig zijne achterbeenen in mijn rokzak te steken. In de herberg bekwamen wij weder een weinig van ons avontuur.

De postiljon hing zijn hoorn aan den muur bij 't keukenvuur en ik nam er plaats om mij wat te koesteren.

Doch wat gebeurde er nu! Op eens hoorde ik: tereng! tereng! teng! teng! trette! We zetten allen groote oogen op en vonden nu

Sluiten