Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nu sloeg ik den vijand zoo scherp mogelijk gade, totdat ik zag, dat men de lont op het zundgat plaatste; op 't zelfde oogenblik gaf ik het teeken om ook ons kanon af te vuren. Omtrent halverwege kwamen de kogels met verbazende kracht tegen elkaar aan en de uitwerking daarvan was verbazend! De vijandelijke kogel werd met zulk een geweld teruggekaatst, dat hij niet alleen den man die hem afgeschoten had, letterlijk het hoofd afsneed, maar bovendien ook nog zestien andere hoofden van den romp afsloeg, die hem in zijne vaart naar de Barbarijsche kust in den weg stonden. Vóór de kogel echter in Barbarije kwam, vloog hij door de hoofdmasten van drie schepen, die juist vlak achter elkaar in de haven lagen en toen vloog hij nog omtrent tweehonderd Engelsche mijl het land in, sloeg door het dak eener hut, nam de tanden van een oud moedertje mee, die met open mond lag te slapen en bleef in de keel der arme vrouw steken. Haar man, die spoedig daarop naar huis kwam, haalde hem er met groote moeite uit.

Onze kogel deed uitmuntende diensten; want niet alleen dreef hij den anderen op de zoo even beschreven wijze terug, maar zette ook, juist volgens mijne berekening, zijn weg voort, stiet het kanon, dat tegen ons gebruikt was geworden, van het affuit en wierp het met zulk een geweld in het ruim van een schip, dat de bodem er onmiddellijk van stuk geslagen werd. Het schip zonk dadelijk met duizend Spaansche matrozen aan boord en een aanmerkelijk aantal soldaten. Dit was zeker eene hoogst buitengewone daad. Ik wil daarvan echter al de verdienste niet aan mij toeschrijven. Aan mijne schranderheid komt gewis de eer der vinding toe, maar het toeval hielp mij; want ik vernam later, dat de man die onzen acht-en-veertig-ponder geladen had, bij vergissing er eene dubbele hoeveelheid kruit in gedaan had, anders hadden wij het er nimmer zóóver mede gebracht.

Generaal Elliot had mij voor dezen buitengemeenen dienst in zijn

Sluiten