Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was, een rijk geborduurd kleed, en babbelend als een papegaai. Hij vooral moest in het museum terdege uitkomen.

Toen het weldra bleek dat onze arbeid ontzaglijk moeilijk werd, vooral omdat wij door 't zand moesten graven, beval ik den Russen en Turken, mijn verwonderlijk ramwerktuig te gebruiken en hiermede het graven gemakkelijker te maken. Maar het eischte zwaar werk en vele handen, met tal van vernuftige berekeningen om deze groote onderneming tot een goed einde te kunnen brengen. Ten slotte had ik het genoegen de blauwe wateren der Middellandsche Zee door de Roode Zee te zien stroomen en het Kanaal was kant en klaar.

Binnen weinige dagen hadden wij het voorrecht, eene vloot met Britsche zeelieden bemand uit Indië met volle zeilen door t Kanaal te zien komen. De officieren der vloot waren bijzonder beleefd en brachten mij alle mogelijke toejuichingen en gelukwenschen, waarop mijne welgeslaagde onderneming aanspraak kon maken.

Zij spraken mij ook bijzonder veel over de woestheid en wreedheid van den gevreesden krijgsman Tippo Saib; waarop ik besloot naar Indië te gaan en dien dwingeland op te zoeken.

Ik reisde over de Roode Zee naar Madras, en aan het hoofd van eenige inboorlingen en Europeesche troepen achtervolgde ik het vluchtende leger van Tippo naar Seringapatam. Ik daagde hem tot een gevecht op leven en dood uit; en op mijn strijdros gezeten, reed ik naar de wallen der vesting onder een hagelbui van pijlen en kanonskogels. Even snel als de bommen en kogels op mij afkwamen, ving ik ze in mijne handen als even zoo vele knikkers, en wierp ze naar de vesting terug, en verwoestte daardoor de sterkste wallen der stad. Ik mikte zoo terdege juist dat, als ik een kanonskogel of pijl naar een of ander persoon op de wallen mikte, ik zeker was hem te raken. Eens zag ik een

Sluiten