Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den wij omzichtig verder en waagden onze jagers zich niet ver van de karavaan.

Des nachts kampeerden wij als gewoonlijk, en maakten eene cirkelvormige verschansing rondom onze tenten. Wij hadden ons nauwelijks ter ruste gelegd, toen wij door ten minste een duizendtal leeuwen omringd werden, die ons omtrent op een honderdtal passen afstands omsingeld hadden. Onze dieren toonden de grootste vrees en beefden alsof zij de koorts hadden.

Ik beval onmiddellijk allen de wapens te grijpen, en geen geraas te maken totdat ik hun zou kommandeeren om te vuren. Daarop nam ik eene groote hoeveelheid teer, die ik tot dat doeleinde meegenomen had, en vormde daarmee een stroom rondom het kamp, binnen welken teercirkel ik onmiddellijk een anderen loop of kring van kruit plaatste; toen ik die voorzorg genomen had, wachtte ik de komst der leeuwen gerust af. Daar deze gevreesde dieren, naar ik vermoed, de kracht van onzen troep kenden, naderden zij zeer langzaam en met omzichtigheid, en brulden zoo afschuwelijk, dat het iets van eene aardbeving had. Toen zij eindelijk zoo dicht genaderd waren, dat hunne pooten de teer raakten, snuffelden zij er met den neus in, beroken het alsof het bloed was, en doopten er hunne lange manen en harige koppen in, zooals zij het hunne pooten hadden gedaan.

Op datzelfde oogenblik, toen zij gezamenlijk den doodelijken sprong zouden wagen, schoot ik een pistool af in de kruitmijn, die onmiddellijk van alle kanten sprong, al de leeuwen in doodelijke verwarring bracht en hen met de grootste overhaasting de vlucht deed nemen. In een oogenblik zagen wij hen door het bosch verspreid, spartelende en verwilderd wegrennende, met vurige pooten en manen, die door het teer en kruit in brand waren geraakt. Toen beval ik een algemeene vervolging; wij

Sluiten