Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uren zag ik de westersche eilanden en herkende Oud-Engeland. Naarmate wij het strand meer naderden, daalden de arenden, en ten laatste bespeurde ik tot mijne onuitsprekelijke vreugde, dat zij naar het Zuiden heen wilden. Meer en meer begon ik Margate te onderscheiden, en de arend daalde op denzelfden ouden toren neder, vanwaar hij mij den vorigen morgen meegenomen had. Nauwelijks zette hij voet aan wal, of ik sprong van hem af, terdege blijde dat ik weder aan de wereld teruggegeven was. Kort daarna vloog de arend weg, en ik ging zitten om op mijn verhaal te komen; hetgeen mij na eenigen tijd gelukte.

Weldra ging ik mijne vrienden bezoeken en vertelde hun deze avonturen. Verbazing was op aller gelaat te lezen; zij wenschten mij herhaaldelijk op de hartelijkste wijze geluk met mijn behouden terugkeer en brachten mij den grootsten lof voor mijn moed en waarheidlievendheid.

Sluiten