Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werkelijk gestolen was, kon het gemaklijk over de grenzen gebracht zijn, eer men, om zoo te zeggen, was begonnen te zoeken.

III.

In het huis van den raadsheer heerschte een tijd lang groote droefheid. De tante uit Berlijn, een ijdele vrouw, die zich heel veel voorgesteld had van de partijen en feesten bij haar zwager, verwenschte het noodlot, dat haar juist in deze dagen hierheen gebracht had, waar niemand aan vroolijkheid dacht. De ouders van het vermiste kind, wel verre van zich zelf iets te verwijten en er over te denken, hoe verkeerd ze gedaan hadden met de trouwe Anna te laten heengaan, zochten de oorzaak van hun ongeluk altijd bij anderen, nu natuurlijk bij Kunigonda, die dadelijk werd weggezonden. Toen morden zij ook tegen God, die deze ramp had toegelaten. Vreemd voorwaar! nooit hadden ze om genadige bewaring hunner kinderen gebeden, noch ooit van ganscher harte God gedankt, zelfs nooit er aan gedacht, dat ze voor iets te danken hadden; maar nu, nu een ongeluk kwam, moest Hij de schuld hebben. Zoo dwaas zijn de menschen! Ook de tante uit Berlijn gaf aan haar gemelijke stemming lucht door God verwijten te doen.

Intusschen ... „de tijd heelt alle wonden," zegt men en langzamerhand keerde de vroolijkheid terug. De liefde der ouders en hun oplettendheid werden nu

Sluiten