Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar uiterste best om den jongen heer met allerlei lekkers pleizier te doen: zij bracht versch ooft, bakte appelkoeken en schonk een pasgewonnen vruchtenwijn. Markus liet zich alles goed smaken, maar verloor toch zijn hoofddoel geen oogenblik uit het oog en terwijl Maarten en de boer druk bezig waren met hout laden, zag hij zijn kans schoon om door een achterdeur het huis uit te komen. Hij sloop langs de tuinheg, kwam eerst in een hollen weg en daarna in een bosch. Toen maakte hij beenen en ijlde langs een tamelijk betreden voetpad het bosch in. Toen Maarten den wagen geladen had en de paarden weer waren voorgespannen, wilde hij wegrijden en... Markus werd overal gezocht, maar.... waar was de jongen? Maarten zocht in den tuin, keek in alle hoeken en gaten; maar... te vergeefs.

„Zonder den knaap durf ik niet naar huis komen," zei Maarten tot den boer; hij zette de paarden weer in den stal en begaf zich met den boer op weg om den vluchteling te zoeken. Na verscheiden uren van angstig zoeken en toen er nog maar juist zooveel tijd over was, dat men vóór den nacht de stad weer bereiken kon, moest hij wel besluiten eindelijk naar huis terug te keeren. De boer beloofde met eenige mannen, die zeker goed betaald zouden worden den heelen omtrek te doorzoeken; hij hield zijn belofte, maar ook dit alles was vergeefsch. Maarten kwam in groote verlegenheid tehuis, vertelde oprecht, hoe het gegaan was en bracht op die wijze alles in onrust. Den volgenden dag kwam er een boodschap van den boer, dat alle zoeken zonder uitkomst was gebleven en nu begon het gejammer in het huis van

Sluiten