Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den heer Androw opnieuw. De moeder verweet den vader, dat hij den knaap te hard behandeld had en daardoor oorzaak was van diens vlucht; en de vader klaagde de moeder aan, dat ze vroeger te veel toegegeven had aan den jongen en hij daardoor zoo eigenzinnig en weerspannig was geworden. Nu kwam bij het ongeluk nog huislijke twist, zooals dat altijd het geval is, wanneer de menschen Gods hand niet in alles erkennen en niet letten op hun eigen hart: zij verergeren dan hun eigen rampen slechts zonder iets te verhelpen.

Intusschen was Markus eenige uren ver in het bosch doorgeloopen zooveel mooglijk in een rechte lijn, tot hij denken kon, dat men hem niet meer vinden zou. Toen begon hij eens om zich te zien, klom op een beuk, want hij kon klauteren als een eekhoorn en plukte tot tijdverdrijf de rijpe vruchten van den boom. Toen hij bemerkte, dat het avond werd, begaf hij zich weer op weg om een beter nachtverblijf te zoeken, dan hij in de takken van den beuk vinden kon. Na een half uur kwam hij aan een straatweg en daar juist een mooie reiswagen voorbijkwam, was hij dadelijk besloten en sprong er achterop, waar een koffer stond, waarop hij heel goed zitten kon. Noch de inzittenden, noch de koetsier op den bok hadden hem opgemerkt. Na een uur, toen het geheel schemerdonker werd, hield de koets plotseling stil voor een fraai landhuis, dat aan den rand van het bosch stond, en Markus had geen tijd meer, zich onbemerkt te verwijderen. Hij had gehoopt, dat de weg door een dorp zou leiden, waar hij dan ongezien kon afklimmen en bij een boer slaap-

Sluiten