Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wist zich door zijn levendig gesprek aan tafel en door zijn knapheid in vele zaken bij de familie zoo beminlijk voor te doen, dat de Baron hem uitnoodigdeeenige dagen bij hem te blijven, ten deele ook, omdat hij wilde onderzoeken, of Markus de reis werkelijk met verlof zijner ouders gemaakt had. Want hoe aangenaam deze zich ook wist te maken, zoo had hij toch iets wilds en brutaals in zijn gezicht, namelijk in zijn oogen; zijn vrye manieren deden er wel aan denken, dat er iets niet in den haak was met de gehoorzaamheid aan zijn ouders. De Baron was dus van plan den jongen zoo lang bij zich te houden, tot hij bericht had van den heer Androw.

Maar de sluwe Markus merkte iets ervan; hoewel hij de uitnoodiging daarom niet afsloeg, greep hij toch den volgenden dag de gelegenheid aan om heimelijk weg te gaan en toen hij in het dorp gevraagd had naar den weg naar Anna's woonplaats, spoedde hij zich zoo snel mooglijk daarheen. Men zal misschien vinden, dat het niet heel slim van hem was juist haar huis als toevluchtsoord te gebruiken, want immers als de opperhoutvester werkelijk iets vermoedde, was niets anders te verwachten, dan dat hij dadelijk bij Anna zou gaan zoeken. Doch Markus had daarop wel gerekend en goed zijn plannen gemaakt dezen keer; alleen — had hij niet met den waard rekening gehouden, — zooals blyken zal. Hij dacht: het allerwaarschijnlijkste is, dat men mij bij Anna zoeken zal en als men mij daar niet vindt, verliest men dien tijd en gaat weer verder zoeken; nu moet Anna mij verbergen, zoodat zij mij niet bij haar vinden en dan kan alles goed gaan.

De kleine Negerknaap. 2

Sluiten