Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

u in elk geval eerst iets te eten geven," zei Anna, die hem graag bij zich wilde houden, tot haar man thuis kwam, want ze wilde zijn raad vragen, hoe ze in deze moeilijke omstandigheid handelen moest. Na een half uur kwam haar man. Het was een verstandig man, die vele jaren als soldaat en onderofficier in het leger gediend had, en nu schout van het dorp was. Toen hij van Markus zelf den toestand vernomen had, zei hij: „Het komt me voor, dat het het beste zou wezen, als gij deedt als de Verloren Zoon en naar uw vader terugkeerdet. Denk maar eens aan het verdriet van uw ouders, die reeds een kind verloren hebben en nu ook nog hun eenig overgebleven zoon zouden missen. Hebt ge dan uw ouders in het geheel niet meer lief?"

Markus antwoordde, dat men hem zoo hard en liefdeloos had behandeld, dat hij geen liefde meer kon gevoelen. De schout stelde hem nu voor, dat slechts diegenen, welke hun plicht jegens hun ouders vervullen, verwachten kunnen, dat het hun wel zal gaan op aarde, krachtens de belofte van de Heilige Schrift en dat hij dus op deze wijze zich in het ongeluk stortte. Hij verzekerde hem, dat een mensch, die nog niets degelijks geleerd heeft, nergens een plaats vindt en voegde erbij: „Keer naar huis terug en studeer, dan komt de tijd der vrijheid van zelf en ge zult er dan beter gebruik van kunnen maken dan nu; het is den man goed, dat hij zijn juk drage in de jeugd." Anna sprak in denzelfden geest, herinnerde hem aan wat ze hem vroeger geleerd had en weende bij de gedachte, hoe de jongen blijkbaar alles vergeten had en nu de menschen maar liet

Sluiten