Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den Baron, van wien hij nu ook onderwijs kreeg, was zeer over hem tevreden; maar voor en na kwamen allerlei klachten over hem in over hetgeen hij deed buiten de schooluren. Hij voerde allerlei kattekwaad uit; joeg den menschen angst en schrik op het lijf en onderscheidde zich door allerlei waaghalzerijen van de kinderen van den Baron, die rustige, kalme jongens waren. Gelukkig voor deze knapen hadden ze geen lust in zijn streken en lieten ze hem alleen begaan; hoewel zijn plagerijen hun geweldig hinderden en ze soms zelf wel mishandelingen van hem te verduren hadden. Was de Baron in de nabijheid, dan nam hij zich in acht, want van dezen was hij bang; niet omdat de Baron hem streng behandelde, of onder strenge tucht hield; maar zoo dikwijls Markus zich aan iets had schuldig gemaakt, nam de Baron hem alleen en sprak met weemoedigen ernst uit het hart tot het hart en daartegen was de jongen niet bestand. Hij beloofde dan telkens beterschap. Maar van waar zou hij kracht tot die verbetering gekregen hebben ?

Dit maakte, dat de Baron nog altijd goede hoop had, hoewel de Barones reeds lang berouw ervan had hem in huis te hebben genomen. Doch wat gebeurde ?

De winter was zeer streng geweest; de ijsbaan was maanden lang bruikbaar; dit was heel prettig voor de jonge schaatsenrijders. De meeste vrije uren brachten ze op het ijs door, dat in den hof was en Markus was natuurlijk de voorman. In de eerste dagen van Maart begon het te dooien en.... toen werd het ijs gevaarlijk, minder voor Markus, die

Sluiten