Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nadenken verzonken; hij meende haar ook al vroeger gezien te hebben en zijn geheugen werd pijnlijk aangedaan bij zijn pogingen om de losse draden zijner herinnering saam te weven.

Ondertusschen had men van uit de woonkamer, waar de familie juist aan het avondeten zat, den oploop van kinderen op het plein beneden gezien en men zag, hoe al die kinderen stonden te wijzen naar het huis en de raadsheer, want het was zijn huis, zond een knecht naar beneden om naar de oorzaak te onderzoeken. De kinderen zeiden, dat de negerknaap van den koorddanserstroep in het huis de trap was opgegaan. De knecht — het was de oude Maarten, dien wij reeds kennen — ging weer naar boven, zag nu de openstaande deur van de kinderkamer, waarin sedert den morgen niemand was geweest en zag in die kamer den negerknaap voor de schilderij staan, zoo in gedachten verdiept, dat hij den ouden Maarten niet eens bemerkte. Deze stoorde hem ook niet, maar ging op de teenen in de eetkamer terug en zei zijn heer, wat hij gezien had. De heer en mevrouw kwamen nu zelf buiten, zagen den kleinen Cuff nog altijd voor de schilderij staan en bij wijlen met den voet stampen, waarschijnlijk omdat de vluchtige beelden der herinnering geen stand wilden houden. Eindelijk was de raadsheer, met een servet onder den arm, zooals de kellners in een hotel aan tafel, in de kamer gekomen en vraagde met een ernstig gelaat: „Wat wilt ge hier, kleine man?"

Cuff, die alle gedachten aan het tegenwoordige verloren had, schrikte zeer bij deze vraag, die hem

Sluiten