Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

inderdaad daarover zeer bedroefd; maar het meeste, wat in de beide boeken stond, kende hij van buiten en dat kon Brenti hem niet afnemen. Van toen af wilde het hem niet meer gelukken de Heilige Schrift in handen te krijgen; en of hij al eens hier en daar van meelijdende menschen een geschenk kreeg, zoodat hij wel een zakuitgaaf van het Nieuwe Testament had kunnen koopen, zoo waagde hij het toch niet uit vrees voor zijn strengen meester. Schrijven bad Emile zich zelf geleerd, doordien hij eerst drukletters met een potlood op een stukje papier nateekende en daarna, toen hij eens een brief in handen kreeg, ook loopend schrift probeerde. Intusschen behield zijn schrift altijd iets gebrekkigs, daar hij zich juist eerst in drukletters geoefend had.

Het was nu de vraag, hoe men doen zou met het onderricht. De raadsheer Androw had vroeger wel gewenscht, dat zijn oudste zoon in de rechten zou studeeren en dat de jongste arts zou worden; maar de mensch wikt en God beschikt! geen van die wenschen kon vervuld worden. Emile was reeds te oud om nog voor de studie voorbereid te kunnen worden; de vader besloot nu, hem tot koopman te doen opleiden.

X.

Doch wij zijn weer de geschiedenis vooruit geloopen en moeten terugkeeren naar den morgen, waarop Emile voor de eerste maal weder in zijn vaders huis

Sluiten