Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met een stem, die de ouders door merg en been drong: „Help mij, help mij! bid voor mij ! ik ben verloren!" Maar zij konden niet bidden, ook in dezen nood niet; .want de veronachtzaming van het gebed in dagen van blijdschap wreekt zich in de dagen der droefheid.

Eindelijk kwam Emile, die een artsenij uit de apotheek gehaald had, terug en Amelia riep nu: „Broeder, bid voor mij!" Hij bedacht zich geen oogenblik, knielde neer en riep uit de diepte zijns harten tot den Heere Jezus om erbarmen voor zijn arme zuster. Onder zijn gebed, waarbij de Geest Gods hem krachtig ondersteunde, ging der kranke het hart open, zoodat ze een stroom van tranen kon vergieten en meebidden. De ouders, voor wie dit alles als nieuw was, stonden in den beginne verlegen erbij en vouwden de handen, maar toen het gebed van Emile ernstiger en dringerder werd en Amelia zelf luide instemde, brak ook hun het hart en zij moesten ook op de knieën zinken. Toen Emile geëindigd had, dankte Amelia hem hartelijk en openbaarde ze de hoop nog in genade te kunnen worden aangenomen. Om deze hoop te bevestigen las Emile haar uit het Nieuwe Testament toepaslijke gedeelten voor en hield daarmee ook in de volgende dagen aan. Langzamerhand maakte de Hemelsche vrede zich meester van de ziel der stervende; zij kon gelooven, dat haar zonden vergeven waren en ze ging heen in vrede.

Op het hart der'ouders had echter deze ervaring een diepen indruk gemaakt, dat ze van nu af vlijtig ter kerk gingen, den Bijbel en andere Christelijke

Sluiten