Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Volgens moeder Trilneusje waren het echte snoezen, de jongetjes leken zoo sprekend op elkaar, dat je hun moeder moest zijn, om ze van elkaar te kunnen onderscheiden.

„Dat kan plezierig worden," bromde Witstaart, „hoe moeten we ze dan namen geven, als ze geen enkel bizonder kenteeken hebben."

„O, dat komt wel terecht. Als ze wat ouder zijn, zullen we wel kleine verschillen ontdekken, daar ben ik niets bang voor."

„En het meisje?"

„Ons meisje, Vader? Hoe dat er uit ziet? Ja, dat moet een verrassing voor je blijven. Alleen wil ik je wel zeggen,

Sluiten