Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Nu zal hij ons zeker verklikken," vreesde Kortstaartje.

Maar daar wilde Witje niets van hooren. In het diepst van haar hartje, had ze wel een beetje respect voor Zwartoor, die liever van een pretje afzag, dan ondeugend te zijn.

Zoo trokken ze er dan op los.

In het begin ging alles naar wensch, ze genoten van het nieuwe, dat ze zagen en Witje was als dol van uitgelatenheid. Ze wipte van tijd tot tijd met de achterpootjes in de hoogte en duikelde dan over haar kopje en maakte de zotste capriolen, zoodat de broertjes het uitgierden.

Kleintje was al even opgewonden,

Sluiten