Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uitnoodiging te zenden, en u tevens te verzoeken Treeske voor dien dag vrijaf te geven. U zou daartegen geen bezwaar hebben, meent hij: het tweetal is zoo innig aan elkaar verbonden maar 't moest voor beiden een verrassing blijven." .

Tante Trui was in hevigen tweestrijd; 't is waar, zij voelde zich tegenwoordig dikwijls zachter jegens Treeske gestemd, dan klonk haar stem vriendelijker, zoodat het meisje wel eens] verwonderd opkeek, maar het duurde nooit lang.

„Gelukkig, boer Roesting heeft met die uitnoodiging niets te maken," overlegde zij bij zichzelve. Zij vermoedde niet dat Treeske's trouwe vriend er wel degelijk de hand in had gehad; hij was de eigenlijke ontwerper van het plannetje, maar dat bleef een geheim tusschen hem en den

predikant te Weesp.

„Dus moet ik dien dag heel alleen blijven?" vraagde tante vrij knorrig, hoewel zij innerlijk reeds besloten had haar toestemming te geven.

„Dat is toch wel eens meer gebeurd vóór uw nichtje bij u kwam," meende de predikant. „Trouwens, toen de meisjes aan Treeske vraagden, of zij bij de Kerstfeestviering kwam helpen, heeft zij zelve geantwoord: „ik mag tante toch niet alleen laten," dus als het voorstel van u komt, zal zij er u te meer dankbaar voor zijn.

Deze woorden vonden ingang; de dominee vertrok met tante's toestemming; tante zelve zou het aan Treeske zeggen den avond vóór Kerstmis, maar van Jan zou niet

worden gesproken.

Den tweeden Kerstdag was Treeske al heel vroeg in de weer, om voor tante alles in orde te brengen, „hoe vriendelijk van tante om mij den heelen dag te laten gaan," zeide zij herhaaldelijk tot zich zelve; „ik moet nu maar zorgen dat ik niets vergeet, anders zou tante zich

soms te veel vermoeien."

Met opgewekt gelaat ging zij tante goeden dag zeggen; „ik dank u hartelijk, tante Truus, 't is toch zoo aardig van u, dat ik den heelen dag mag gaan helpen; u moet

Sluiten