Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een klein scheurtje in het fijne ouderwetsche doekje. „Wat zal ik doen?" fluisterde zij hevig verschrikt, „kon ik het maar gauw heel fijn stoppen.... 't is zoo klein,

tante zal het misschien niet eens merken Had ik

maar een naald, en dat fijne klosje uit tante's mandje in

de huiskamer, maar de deuren zijn op slot ik kan niet

naar binnen .... Wacht, op het lage raam aan den tuinkant heb ik de pin niet gedaan, toen ik de kruimels voor de

vogeltjes strooide dat kan ik van buiten makkelijk

even openschuiven."

Zoo gezegd zoo gedaan, 't was het werk van enkele oogenblikken, ook het scheurtje was spoedig naarwensch heel fijntjes gestopt. „Als je 't niet weet, zie je er zoo goed als niets van," dacht zij, heel voldaan over haar werk.

„Zou ik geen koffie moeten zetten?" overlegde Treeske, geen blik afwendend van het bewuste kleedje, dat zij met ander goed voor den mangel gereed maakte. Neen, zij hoorde stappen, boer Karstens ging naar de huisdeur;.... „denk er aan, Karstens, tot half April," riep tante nog met scherpe stem, „anders zul je er van hooren!" de bezoeker ging weg, het hart vol zorg, en tante keerde terug naar de huiskamer. Zij hervatte haar werk, — de bankbiljetten werden opnieuw geteld, soort bij soort gevoegd, en het aantal met het op het briefje genoteerde vergeleken, tante's geheugen was niet meer zoo sterk als vroeger, daarom schreef zij alles op.

„Hé," zeide zij plotseling verschrikt, „er moesten tien

briefjes van tien gulden zijn, en ik tel er maar negen

ja, ik heb ook tien opgeschreven;" zij telde opnieuw, nog eens, nog eens, 't bleef altijd negen, zij keek rond op de tafel, op den grond, er was niets te vinden.

„Hoe is 't mogelijk! ik heb heel secuur geteld

er is niemand hier geweest, — alles was dicht de

keukendeur toch ook?" zij probeerde, ja, en de sleutel was aan den binnenkant. De brief van den predikant kwam haar weer te binnen, Treeske wist dat tante

dikwijls vergat, vooral getallen zij had geld noodig,

en meende misschien er recht op te hebben, maar

Sluiten