Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hetzelfde, ik kan niet gelooven dat ik me heb vergist

maar 't zou toch kunnen zijn was die brief uit Weesp

er niet geweest, dan zou ik misschien niet eens aan Treeske hebben gedacht .... morgen zal ik met haar spreken, waarom heeft ze zich tot anderen gewend in zaken die hun niet aangaan."

Tante deed een vraag aan Treeske over haar werk op een toon, die anders klonk dan den vorigen dag; 't scheen echter alsof het meisje voor geen andere indrukken meer vatbaar was, zij hoorde de vraag niet eens, nog minder het verschil in toon.

Oude Bram kwam een paar uur werken; hij wilde Treeske wat vertellen, zij zag hem aan met vreemden blik, en scheen niet eens te hooren waarover hij sprak. Dat was nog nooit gebeurd!

"Ben je ziek, Treeske? vraagde hij bezorgd, het meisje schudde met het hoofd van neen, en verwijderde zich ; ook tante kon hij niet te spreken krijgen.

„Er moet wat gebeurd zijn, dominee," zei Bram dien avond tot den predikant, „ik heb het meisje nog nooit zoo gezien, doodsbleek, met kringen om de oogen, en ze zegt geen woord."

„Treeske was vanmiddag ook niet op de catechisatie," was het antwoord. „Zij verzuimt nooit, en niemand wist de reden, ik zal morgen eens gaan hooren."

De arme Treeske ging rond als in een droom, bij al wat zij deed, werd zij als voortgedreven door die eene troostelooze gedachte: „Weg, weg van hier.... ik kan 't

niet uithouden .... tante denkt dat ik steel" 's Avonds

in haar kamertje begon zij dadelijk een bundeltje te maken van haar eigen kleeren, weinig in getal; alles wat van tante kwam, liet zij achter, ook den gulden dien zij met Nieuwjaar had gekregen, maar moeders bijbeltje, de portretjes van haar ouders, eenige brieven van vader, Jan's brieven werden er met teedere zorg bijgevoegd.

„Brood heb ik vandaag met werken verdiend," fluisterde zij, „een paar boterhammen voor onderweg mag ik medenemen." — Zij maakte zich geheel gereed, moeke's dikken

Sluiten