Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mantel deed zij aan, moeke's warmen doek om den hals zoo legde zij zich neder op het bed, om nog een paar uur te rusten eer zij vertrok, zoo vroeg mogelijk!

De dorpsklok sloeg halfvijf; Treeske stond op, bracht het kamertje in orde, en schreef met potlood op een briefje: „Ik kan niet blijven in een huis, waar men denkt dat ik steel, nog een laatste vurig gebed steeg ten hemel uit het vertrek, waar zij zulke wanhopige uren had doorgebracht, — toen met haar bundeltje in de eene hand, haar schoenen in de andere, ging zij op haar kousen dé trap af, schoof zoo zacht mogelijk den grendel van de achterdeur, en stond buiten de woning, die voor haar geen tehuis meer kon zijn. Snel de schoenen aangetrokken, weer zachtjes het hekje geopend en gesloten, en dan voortgeijld langs den straatweg! — waarheen? — zij wist het niet! „Heer, wijs mij den weg dien ik gaan moet" was voortdurend haar bede. Niet naar de halte, in tegenovergestelde richting — daar kende men haar niet, zij was er nooit geweest.

Was het verkeerd dat zij tante's woning verliet?

„Neen, neen," fluisterde een stem in haar binnenste, „ik zou niet kunnen leven, waar men mij wantrouwt....' als er iets werd gemist, zou tante altijd er mij op aanzien.... de dominee en zijn zuster, de Roestings, Bram en Griet! zij zullen 't allen hooren.... niemand zal 't van me gelooven .... maar toch .... 't briefje is weg.... ik ben haast

zeker dat tante zich niet heeft verteld zij is zoo

secuur, vooral met geld! Arme Jan.... wat zul je

wel zeggen als je hoort hoe ongelukkig ik ben!" Zoo

mijmerend snelde zij voort, alsof zij vreesde te worden achtervolgd.

Het had dien nacht gevroren, de maan wierp nog haar zacht schijnsel over de met rijm bedekte velden en weilanden, over hutjes en kleine boerderijen langs den weg, alles nog in diepe rust, al begon het reeds te schemeren; de frissche, koude lucht deed haar goed aan de brandende oogen, t gloeiend gelaat, en zij werd kalmer te moede hoe meer zij zich verwijderde van haar somber laatste

Wolken met zilveren rand o

Sluiten