Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zelve, al hoorde Treeske zelden een woord van lof. Tante Trui voelde zich dikwijls erg moe, men zag het haar aan dat het meerdere werk haar krachten te boven ging. „Hadden die anderen zich maar niet met mijn zaken bemoeid, dan zou alles wel terecht zijn gekomen," was menigmaal de stille verzuchting soms ook wel gepaard met eenig zelfverwijt, des nachts of in oogenblikken van nadenken.

„Juffer," had oude Bram al eens gezegd, „je moest toch weêr een meisje in huis nemen, je maakt je veel te moe."

„Houd op van een meisje, ik heb er meer dan genoeg van gehad! laat Grietje een dag meer komen, of je nichtje dat in Griet haar ziekte hier kwam, andere hulp heb ik niet noodig."

Bram schudde het hoofd, hij wist dat tante zich zeer ergerde omdat iedereen Treeske's partij had genomen, ook hij en Griet waren vast overtuigd van Treeske's onschuld.

„Tot zulke dingen is zij niet in staat, net zoo min als jij of ik," had Bram tegen zijn vrouw gezegd, zij spraken er echter niet meer over, „de juffrouw maakt zich driftig," zei Bram, „en dat is haar ook niet bediend."

Het werd weêr tijd dat de slechte betaler moest komen, de drie maanden uitstel waren verstreken. „Nu ook geen dag langer," overlegde tante Trui, „zij denken dat ze met je kunnen doen, wat ze willen," en op zekeren morgen besloot ze alles reeds in orde te brengen, om lange praatjes te voorkomen. Haar geheugen werd er ook niet beter op; zij haalde dus het groote boek voor den dag, om de termijnen die hij schuldig was bij elkander te tellen, „en den interest er bij," dacht zij, „dat spreekt vanzelf." Ook het oude kasboek moest weêr geraadpleegd worden; zij bladerde er in, totdat zij de bladzijde omsloeg, waarop de naam van den schuldenaar stond. Waarom verbleekte zij plotseling?.... het boek ontviel aan haar handen, zij tuurde op de bladzijde met wezenloozen blik ... daar lag ... daar lag een bankbiljetje van tien gulden ... hoe kwam het daar? ... zou dat... zou dat het vermiste briefje zijn?.... En plotseling was het alsof een inwendige-stem haar met scherpe nauwkeurigheid alles te binnen bracht, wat betrekking had

Sluiten