Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daarentegen is de vordering in (tot, ter) vrijwaring zelf- (vgl. de terminologie van a'rt. 68 lid 1 oud en nieuw, en van art. 74 Rv.) een eigenlijke incidenteele vordering, waarop geen incidenteel vonnis volgt, doch een z.g. eindvonnis, hetzij al dan niet tegelijk met de hoofdzaak'(zie a$. 78 Rv.). Vgl. nos. 20 en 31 hierna. — Zoo ook is de vordering van een derde om te mogen tusschenkomen een incident (vgl. artt. 285, 286 en 288 Rv.), leidend tot een incidenteel vonnis; maar na toelating van den derde is zijn eigen vordering een incidenteele eisch met een zelfstandig bestaan, ook al wordt hij tegelijk beslist met de hoofdzaak bij z.g. eindvonnis. Vgl nos. 27 en 30 hierna.

Het hier aangegeven onderscheid tusschen het incident en de incidenteele vordering, die aan het incident wordt vastgeknoopt, schijnt mij toe niet in het oog te zijn gehouden in de motiveering van Rb. Amst. 19 Dec. 1843 R. B. 1844 p. 581. Dit vonnis voerde n.1. voor zijn beslissing dat een verzoek tot interventie niet kan worden afgewezen op den grond dat de rechter ratione personae incompetent zou zijn voor de vordering van den intervenient, — het argument aan dat uit den aard der zaak interventie slechts mogelijk is in het aanhangig proces. Dit laatste echter brengt wel mee dat de rechter van dit proces competent moet zijn voor het verzoek tot interventie, doch niet dat hij het óók is voor de vordering, die de intervenient wil doen gelden. Anders zou het argument ook als zoodanig dienst kunnen doen bij incompetentie ratione materiae ten opzichte dier vordering. Toch mag dan de interventie niet worden toegelaten, vgl. Faure in R. Mag. 13 (1894) p. 278, en hierna, nos. 26 en 27.

Over den term incident vgl. ook de Paepe, Études sur la Compétence civile I p. 349—352. Evenals de Pinto, B. R. V. 2e ed. II, 1 p. 322, gebruikt de Paepe de uitdrukkingen „incident" en „incidenteele vordering" (demande incidente) als synoniem, terwijl hij (vgl. 1.1. p. 379) wat hierboven incidenteele vordering is genoemd, rangschikt onder de demandes principales, die dan hier „incidunt in rem de qua agitur". Bedrieg ik mij niet, dan kan deze terminologie licht verwarring ten gevolge hebben.

Sluiten