Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

b. Bij het voorafgaande vgl. de Paepe, geciteerd hiervóór sub no. 30, II (1892) p. 127—135, en Garsonnet, mede aldaar geciteerd, Y § 2011 p. 713-714. Deze laatste schrijver huldigt de volgende zienswijs: Is de oorspronkelijke vordering beneden het appellabel bedrag, en die in vrijwaring boven dat bedrag, dan is het vonnis op de eerste niet, dat op de tweede wèl appellabel. Doch in bet omgekeerde geval moeten z. i. beide appellabel zijn, daar bij vernietiging van een vonnis op de oorspronkelijke vordering, dat deze toewees, de reden tot een veroordeeling in vrijwaring vervalt. Intusschen is er de iure constituto geen wetsbepaling, die tot de aangegeven onderscheiding kan leiden. En de iure constituendo schijnt mij Garsonnet's oplossing niet de meest gewenschte, omdat dezelfde moeielijkheid als de door hem aangeduide zich kan voordoen bij elke vernietiging van het vonnis op de oorspronkelijke vordering, ook na andere voorziening dan in appèl. Zou bij wetswijziging de juiste oplossing, verder reikend dan de hier behandelde kwestie, niet moeten worden gevonden door uitbreiding van art. 382 Rv. (request-civiel) of van art. 427 Rv. tot alle gevallen, waarin een gegeven rechterlijke beslissing steunt op een andere, die later wordt vernietigd, waar de afhankelijke beslissing op geen andere wijze uit den weg geruimd kan worden? x)

38. C. Over de appellabiliteit van het vonnis op een incidenteelen eisch tot zekerheidstelling, in verband met de vraag of zulk een eisch als zelfstandig kan worden beschouwd, zie hiervóór no. 19.

33. D. Het beginsel dat de appellabiliteit van het vonnis op een zelfstandige incidenteele vordering naar deze moet worden beoordeeld, en niet naar de hoofdzaak, en de daarmee samenhangende onderscheiding tusschen een z.g. eindvonnis op een zelfstandige incidenteele vordering en een incidenteel vonnis, —

i) Als a. 1958 B. W. naar het thans aanhangig Ontw. wijziging boek IV B. W. wet wordt, zal in zulke gevallen art. 427 Rv. wel vanzelf toepasselijk zijn, zoo het geldt vonnissen tusschen dezelfde partijen gewezen.

Sluiten